USB pil sarj aleti. 4 adet AA veya 4 adet AAA şarj edilebilir pil alıyor. 4 saatte pilleri şarj edebiliyor. Detaylı bilgi için…

Samsung’un tanıttığı 256gb SSD’nin üzerinden daha bir hafta geçmemişti ki Micron yeni ürünüyle yanıt verdi: Real SSD C200. Samsung’a göre okuma hızı daha iyi olan ürün saniyede 250 MB/s veri okuyabilirken yazma hızında Samsung’un gerisine düşerek 100 MB/s veri yazabiliyor.

]]> http://ambar40.wordpress.com/2008/11/25/micron-real-ssd-c200/feed/ 0 Serdar micron http://ambar40.wordpress.com/2008/11/25/samsung-18-inc-64gb-ssd-harddisk/ http://ambar40.wordpress.com/2008/11/25/samsung-18-inc-64gb-ssd-harddisk/#comments Tue, 25 Nov 2008 17:00:22 +0000 Serdar http://ambar40.wordpress.com/?p=1342 ]]>

Günümüzde adından sıkça söz ettiren teknoloji devi SAMSUNG, yine adına yakışır bir ürünle karşımızda… SSD (Solid State Drive) teknolojisine sahip ürün, özellikle laptop kullanıcılarının çok hoşuna gidecek. Boot süresini yarı yarıya azaltacak ve pil ömrünü %20 arttıracak olan ürünün yakında piyasaya sürüleceği tahmin ediliyor.

1 – Sabit diskimi bölümlere ayırmalı mıyım?

Bazı bilgisayar kullanıcıları sabit disklerini ilk aldıkları günkü gibi yani tek bölüm olarak kullanırlar. Fakat herhangi bir sistem sorunu ya da işletim sisteminde oluşabilecek bir hata sonucunda sabit disk içerisindeki bütün önemli bilgiler büyük olasılıkla C: bölümünde kalır ve bu da geri dönüşümü oldukça zor bir hadisedir. Dosyalarınıza yeniden ulaşmak için işletim sisteminize bakım yapmalı ve eğer bu bakım sonucunda herhangi bir sonuç alamazsanız da sabit diskinizi kasanın içerisinden söküp diğer bir bilgisayara bağlamanız gerekmekte. Ardından iki disk arasında dosya alış-verişinde bulunarak kurtarmak istediğiniz dosyalara yeniden erişebilirsiniz.

Ayrıca kullanmakta olduğunuz bilgisayarın bir dizüstü bilgisayar olduğunu düşünürsek sabit diski sökme işleminin bazı modeller dışında sadece teknik servisler tarafından yapıldığını da hatırlatmak gerekiyor. Eğer sabit diskinizi ikiye ayırmış ve önemli dosyalarınızı işletim sisteminin kurulu olmadığı bölümde depolasaydınız bu durumla karşılaşmayacaktınız. Günümüzde artık çoğu dizüstü bilgisayar 60 ya da 80 GB kapasiteye sahip disklerle beraber geliyorlar. Hal böyle olunca ikiye ya da daha fazla bölüme ayırma işlemi için daha fazla alan ayırabilirsiniz. Peki disk bölümleme işlemi nasıl yapılır? Bu işlemi dilerseniz üçüncü parti yazılımlarla dilerseniz de Windows XP içinde yer alan bir araç sayesinde gerçekleştirebilirsiniz. Öncelikle Bilgisayarım’a sağ tıklayın ve “Yönet” seçeneğini seçin. Ardından karşınıza gelecek olan “Bilgisayar Yönetimi” pencersinde “Depolama” kategorisinin altındaki “Disk Yönetimi bölümüne gelin. Burada sabit diskinizdeki bölümleri detaylarıyla beraber görüntüleyebilir ve dilediğiniz kadar bölümler oluşturabilirsiniz.

2 – Windows XP Home Edition mu yoksa Professional mi?

Bildiğiniz gibi Windows XP’nin en yaygın olan sürümleri “Home Edition” ve “Professional” olarak isimlendiriliyor. Peki üretici firma olan Microsoft’un neden iki adet sürüm çıkarma ihtiyacı hissettiğini hiç düşünmüş müydünüz? Cevap çok basit. Bilgisayarlarını ev ya da küçük çaplı ofislerinde kullanan bilgisayar kullanıcılarına yönelik olan Home Edition sistemi ilk bakıldığında Professional sürümle aynı gibi gözükse de bünyesinde oldukça fazla değişim bulunuyor. Bunlardan ilki ve en göze çarpanı kesinlikle güvenlik politikası. Normal bir ev kullanıcısı için erişebileceği kaynaklar fazla olmayacağından dolayı Professional etiketi bulunan versiyonda güvenliğe daha fazla önem verildiği ve bilgisayarı daha etkin kullanan kullanıcılara yönelik olduğu belirtiliyor. Hal böyle olunca güvenliğe daha önem veren kullanıcılar ve büyük çaplı ofislerde Windows XP Professional işletim sistemini kullanması gerekmekte. Bütün bunların dışında bilgisayarlarına dışardan erişmek isteyen kullanıcıların da Professional versiyonu seçmesi gerekli. Çünkü “Uzak Masaüstü Bağlantısı” sadece Professional sürümde bulunmakta. Ayrıca Professional, Home Edition’a nazaran daha gelişmiş veri yedekleme ve geri alma seçenekleri sunuyor.

3 – F Klavye mi? Yoksa Q klavye mi?

Bilgisayar dünyasında bilindiği gibi iki adet klavye yerleşimi standartı bulunmaktadır. Bunlardan “Q” klavye düzeni “F” e göre dünya üzerinde daha fazla kullanıcı sayısına sahip bir oluşum olma özelliğini korumakta. Kullanıcıların klavyedeki tuşlara daha kolay bir şekilde hükmedebilmesi için geliştirilen bu sistemleri dizüstü bilgisayarınızı satın alırken seçebilirsiniz. Eğer bilgisayarınızı aldığınızda kullandığınızdan daha farklı bir karakter setiyle karşılaşırsanız o zaman üreticini firmadan destek alabilir ve kullanmakta olduğunuz klavye düzenine göre modifikasyonlar yaptırabilirsiniz.

4 – İşletim sisteminizi güncel tutmaya çalışın

Bilgisayarınızı güncel tutarak güvenlik tehditlerinden ve çeşitli sürprizlerden korunabileceğinizi biliyor muydunuz? Bunun için Windows XP içerisinde kullanıcıya oldukça gelişmiş güncelleme seçenekleri sunan bir bölüm mevcut. Bu seçeneklere masaüstünüzde bulunan “Bilgisayarım” ikonuna sağ tıkladıktan sonra karşınıza gelecek olan “Özellikler” seçeneğine tıkladıktan sonra “Otomatik Güncelleştirmeler” bölümünden erişebilirsiniz. Yalnız burada dikkat etmeniz gereken çok önemli bir nokta var. O da, Windows XP’yi bilgisayarınıza ilk kurduğunuzda güncelleştirme ayarı “Otomatik” olarak seçilidir ve her gün gece 03:00’da aktif hale geçeceği belirtilmiştir. Zira gece saat 4’te bilgisayarınızın büyük olasılıkla kapalı olduğunu düşünecek olursak güncelleme işlemi gerçekleşmeyecek ve böylelikle sisteminiz tehdit altında olacaktır. Bunun için, buradaki seçeneklerden size en uygun olanını işaretlemelisiniz. Bizim size önerimizse kesinlikle “Bana bildir, ancak onları otomatik olarak karşıdan yükleme” seçeneği. Böylelikle yeni güncellemeler çıkınca haberiniz olacak fakat eğer müsaitseniz yükleme işlemini başlatacaksınız.

5 – Sürekli elektriğe takılı bir dizüstü bilgisayara mı sahipsiniz?

Dizüstü bilgisayarlarını genellikle ev ya da iş yerlerinde kullanan kullanıcıların dikkat etmediği oldukça önemli bir durum vardır. O da, elektriğe bağlıyken bilgisayarınız içindeki pili çıkarmamaktır. Böyle bir durumda şehir elektriğine bağlı güç kablosundan gelen elektrik pilinizin üzerinden geçerek anakarta ve diğer parçalara ulaşır. Böylelikle pilinizin ömrü siz farkında olmadan oldukça hızlı bir şekilde azalır. Bu durumdan kurtulmak için tek yapmanız gereken eğer bilgisayarınızı uzun süre sabit bir mekanda elektriğe bağlayarak kullanacaksanız pili çıkarmanız. Bu durumda elektrik akımı direkt olarak pil aracılığı olmadan bilgisayarınıza ulaşacak ve bu şekilde pilinizin ömrünü büyük ölçüde arttıracaksınız.

6 – Dizüstü bilgisayarıma sıvı dökülürse ne yapmalıyım?

Eğer böyle bir durum başınıza gelirse yapmanız gereken ilk işlemin bilgisayarı kapamak ve güçten kesmek olduğunu unutmamalısınız. Çünkü klavye setleri anakartın hemen üzerinde bulunur ve içerde oluşan sıcak havanın dışarı atılması için belirli bölgelerde havalandırma boşlukları bulunmaktadır. Durum böyle olunca dizüstü bilgisayarınıza kazayla dökülebilecek olan bir sıvı bu boşluklardan kolaylıkla geçerek kısa devre oluşmasını sağlayabilir. Böyle bir durum gerçekleşirse de kartlarınızdan herhangi birinin yanması muhtemeldir. Bu yüzden en çabuk şekilde elektriği kesmelisiniz. Ardından ikinci olarak yapmanız gereken işlemse müdahale edilebilir bir konumdaysanız sıvı emici bir bez yardımıyla sıvıyı temizleyebilirsiniz. Eğer yapılabilecekler arasında sıvının fazla miktarda dökülmesiyle sizi aşan bir durum hissettiyseniz bilgisayarınızı en kısa süre içerisinde teknik servise götürmelisiniz.

7 – Pilinizin ömrünü uzatmaya yardımcı olun

Belki size şaka gibi gelecek fakat, sabit bir konumda değilseniz ya da dizüstü bilgisayarınız elektriği pil üzerinden alıyorsa masaüstü arka planınıza resim koymaktan kaçınmalı ve de görsel yönden zengin fakat sistem kaynaklarını zorlayan temalardan uzak durmalısınız. Çünkü bir arka plan resmi bile %5 – %10 arası pilinizi daha hızlı tüketmenizi sağlar. Eğer bu tasarrufu %20’lere çekmek istiyorsanız bazı görsel özelliklerden vazgeçmeniz gerekecek. Bunun için masaüstünüzde bulunan “Bilgisayarım” ikonuna sağ tıkladıktan sonra açılacak olan menüden “Özellikler”e tıklayın ve buradan da “Gelişmiş” sekmesinde yer alan “Performans” bölümündeki “Ayarlar” butonuna tıklayın. Ardından karşınıza “Performans Seçenekleri” penceresi açılacaktır. Buradan “En iyi performans için ayarla” seçeneğini işaretleyip işlemi onayladığınız andan itibaren işletim sisteminiz daha az pil ömrü tüketecek konuma gelecektir.

8 – Pilinizin ömrünü uzatmaya yardımcı olun

Dizüstü bilgisayarınızdan İnternet’e kablosuz olarak bağlanıyorsunuz diyelim. Bu işlem içinse Wi-Fi teknolojisine sahip kartları kullanıyorsunuz. Eğer pilinizin ömrünün uzun bir şekilde gitmesini gerektirecek bir durumdaysanız ve eğer İnternet’e bağlanabilmeniz için bir Ethernet kablosu’nu kullanabiliyorsanız İnternet’e Ethernet aracılığıyla bağlanmanız yararınıza olacaktır. Bu durum, pil ömrünüzü uzatarak dizüstü bilgisayarınızı daha uzun süre kullanmanızı sağlayacaktır.

9 – Güvenlik tedbirlerini almayı kesinlikle unutmayın

Eğer bir dizüstü bilgisayara sahipseniz sayısız kolaylıkların dışında beraberinde oldukça yüksek riskleri de kabullenmişsiniz demektir. Öyle ki; taşınabilir bir bilgisayar olduğundan çalınma riski masaüstü bilgisayarla göre oldukça yüksek. Bunun için gerekli önlemleri almalı ve eğer dizüstü bilgisayarınız çalınsa bile kötü niyetli kişilerin bilgisayarınız içindeki önemli bilgilere ulaşmamasını sağlayabilirsiniz. Bunun için tek yapmanız gereken bilgisayarınızın BIOS’una ve kullanıcı hesaplarınıza şifre koymanız. Böyle bir durumda bilgisayarınızı ele geçiren kişilerin bilgilerinize erişmelerini zora sokabilirsiniz. Ayrıca çalınan bilgisayarınızın seri numarasını kesinlikle bir yere not etmeniz gerektiğini unutmayın. Çalınma sonrasında üretici firmanıza belirteceğiniz olan seri numara bilgisayarınızın bir şekilde teknik servise gelmesiyle ortaya çıkacaktır.

10 – Son olarak birkaç ipucu

Dizüstü bilgisayarlar taşınabilirliklerinin yüksek oluşu sayesinde beraberlerinde büyük riskleri de beraberlerinde getiriyorlar. Bu riskler arasında kullanıcıların başına en fazla gelense düşürme gibi büyük darbeler geliyor. Dizüstü bilgisayarlar oldukça hassas ürünler oldukları için bu gibi şiddetli darbelerden büyük ölçüde etkilenebilirler. Ayrıca elektronik ürünlerin yaşlanmasında rol oynayan en büyük etkenlerden biri olan tozlanmaya oldukça dikkat etmelisiniz. Bilgisayarınızı mümkün olduğunda tozsuz bir ortamda kullanarak ömrünü uzatabilmeniz mümkün.

KAMERA

Kamera, genellikle dijital kameralarla yapılan sinema çekimleridir. Kamerayı sabitlemek için bazen üç ayaklı sehpalardan kullanılır, ancak çoğu zaman bu mümkün olmaz ve dolayısıyla kamera sallanır. Ayrıca kameranın bulunduğu yere bağlı olarak ekran ortalanamıyabilinir, ve belli bir açıdan görüntüyü kaydedilir. Eğer düzgünce yerleştirilmişse, ekranda yazı olduğu için kesin birşey söylemek zor ancak çoğu zaman bunlar ekranın üstünde ve altında üçgen sınırlarla gözükürler. Ses ise, kamerayla tümleşik mikrofon aracılığıyla kaydedilir, ve özellikle komedi filmlerinde, film sırasında kahkahalar duyulabilir. Bu faktörler sonucunda görüntü ve ses kalitesi genellikle düşük olur, yalnız şansımız yaver giderse sinemayı boş bulabilir ve temiz ses sinyallerini alabildiğimiz bir çekim oluşturabiliriz.

TELESYNC (TS)

Telesync, harici ses kaynağı kullanması dışında (genellikle bu harici ses, insan seslerinden uzak olan bir yerden, koltuğun özel bir kısmından alınır) kamera ile aynı işlevi görür.. Doğrudan bir ses kaynağı, iyi kalite bir ses kaynağı olacak diye bir kaide yoktur, özellikle birçok arkaplan gürültüsünün sese karıştığını düşünecek olursak… Genellikle telesync, boş bir sinemada ya da profesyonel bir kamera yardımıyla projeksiyon odasından- ki böylece daha iyi bir görüntü kalitesi elde edilir- kaydedilir. Kalite, çekimden çekime oldukça farkedebilir; onun için tüm filmi indirmek yerine, önce örneğini indirin. Telesync’ler yüksek oranda etiketlendirilmemiş kameralardır.

TELECINE (TC)

Telesine makinesi, filmi dijital olarak makarasından kopyalar. Ses ve görüntü çok iyidir, ama gerektirdiği teçhizatı ve masrafı dolayısıyla telesineler pek yaygın değildir. Genellikle film, gerçek aspect oranında olacaktır, bununla beraber 4:3 telesineler de mevcuttur. Buna en iyi örnek geçen sene kaydedilen JURASSIC PARK 3 TC’dir. Telesine, film sırasında ekranda görüen bir zaman sayacı olduğu için zaman kodlamasıyla çakışmaz.

SCREENER (SCR)

Bir filmin promosyon amaçlı VHS kaseti, piyasaya çıkmadan önce dükkanlara ve diğer bazı yerlere gönderilir. Bir Screener, VHS kasedi formatındadır ve genellikle 4:3 (tam ekran) aspect oranına sahiptir. Bunun dışında geniş ekran olanları da bulunabilir. En büyük dezavantajı; ekranın altından geçen ve telif hakları ile kopya-yazılım ihbarı için telefon numarasının yazdığı mesajdır.. Ayrıca, eğer kasedin seri numarası ya da kasedin içine doğru bir çizgi var ise; bunlar genellikle siyah bir çizgi ile olmak üzere, o bölgenin üstü çizilerek bloke edilmelidir. Bu genellikle sadece birkaç saniyeliktir, fakat maalesef bazı kopyalarda bu olay tüm film boyunca sürer ve bazıları oldukça büyüktür. Kullanılan araç-gereçe bağlı olarak, screener kalitesi-eğer MASTER kopyasından yapılmışsa- mükemmel kaliteden, eğer kalitesiz malzemenin kullanıldığı eski bir VHS Kaydedicisi ile yapılmışsa düşük kaliteye kadar değişir. Çoğu screener VCD’e dönüştürülür, ancak bazı SVCD denemeleri de oldu ve bazıları VCD’ninkilerden daha kaliteli idi.

DVD-SCREENER (DVDscr)

Aynı şekilde screener’lardan bazıları DVD’ye dönüştürülür. DVD retail’lerin içerdiği bazı ekstralar dışında genellikle geniş ekrandır(widescreen). Uyarı mesajları her zaman siyah kısımda olmayabilir; dolayısıyla bu, izleme zevkini bölebilir. Rip edenin yeteneğine bağlı olarak DVD Screener’lar çok iyi kalitede olabilir. DVD Screener’lar genellikle SVCD ya da Divx/XviD formatlarına dönüştürülür.

DVDRip

Piyasaya sürülen DVD’nin son kopyasıdır. Mümkünse bu, tekrar pre-retail(örneğin, Star Wars Episode 2) olarak piyasaya sürülür ve mükemmel kalitede olur. DVDRip’ler, SVCD ve DivX/XviD olarak yayımlanır.

VHSRip

Genellikle kaykay/spor videoları ve XXX gösterimleri olmak üzere retail VHS’den dönüştürülmüşlerdir.

TVRip

Tv programları; ya ağ üzeri (dijital kablo/uydu dekoderleri aracılığıyla cap edilenler daha uygundur) ya da gösterim öncesi -uydunun şebekeye programı birkaç gün önceden göndermesi(bazılarında titreşimler oluyor)- şeklindedir. ‘WWF Raw Is War’ gibi ekstra bölümler içeren bazı progamlar ve kamera/yorum testleri ayrıca rip dahilindedir. PDTV, dijital bir TV PCI kartından cap edilir, bu genellikle iyi sonuç verir, öyle ki bazı grupların bunları SVCD olarak yayınlama eğilimleri görülmektedir. Bütün VCD/SVCD/SivX/Xvid ripleri TV görüntüsüyle desteklenmektedir.

WORKPRINT (WP)

Workprint, henüz bitmeyen bir filmin kopyasıdır. Filmde eksik sahneler ya da müzikler olabilir. Kalite mükemmelden, çok kötüye kadar değişir.. Bazı Workprint’ler son baskısından oldukça farklıdır (Men In Black’te yaratıklar ve oyuncular olmaları gereken yerde değillerdi) ve diğerleri de ekstra sahneler içeriyor bile olabilir (Jay and Silent Bob). WP’ler, eğer ki iyi kalite bir kopyası edinilirse, koleksiyonda hoş bir ilave versiyon işlevi görebilir.

DivX Re-Enc

Divx re-enc, orjinalini VCD kaynağından alan ve ufak boyutta bir DivX dosyasına re-encode edilen filmdir. Çoğunlukla dosya paylaşanlarda görülür, ve bunlar genellikle ‘Film.İsmi.Grup(1of2)’ şeklinde etiketlenirler. Bu işi yapan gruplardan en bilinenleri; SMR ve TND’dir. Bunlar aslında, eğer bir filmin 200MB’lık kopyasına sahip olup olmama konusunda kararsız değilseniz tabi, download etmeye değmezler. Genellikle uzak durun.

Watermarks (Filigranlar)

Birçok film Asya Silver’ları ve PDVD’lerden gelir ve sorumlu kişi tarafından etiketlenir. Bu etiketleme genellikle bir harf/ilk harf veya genellikle köşelerden birinde bulunan küçük bir logo şeklinde olur. En meşhurları; “Z”,”A” ve “Glove” filigranlarıdır.

Asian Silvers / PDVD

Bunlar, doğulu bootlegger’ların çıkarttığı filmlerdir.. Genellikle bazı gruplar tarafından, kendileri adına çıkartmaları için satın alınırlar. Silver’lar çok ucuzdur, birçok ülkede mevcuttur ve yeni bir versiyonunu çıkartmak da kolaydır. Bu yüzdendir ki, şu anda bu işin içinde oldukça kişi var. Bunların çoğunluğunu ise birkaç dağıtımdan öteye gidemeyen küçük gruplar oluşturur.

PDVD’ler ise DVD’ye konulan şeyin aynılarıdır. Çıkartılabilir altyazıları vardır ve kalite olarak silver’lardan çok daha iyidirler. Normal bir DVD gibi rip edilirler, ancak VCD şeklinde dağıtılırlar.

FORMATLAR

VCD

VCD MPEG1 tabanlı bir formattır. Sabit , 1150 kbit bitrate’e ve 352×240 çözünürlüğe sahiptir. Genellikle düşük kalitede (KAMERA / TS / TC / VHS çekim / TV çekimi(analog) küçük boyut elde etme, tek cd’ye sığdırabilme amaçlı kullanılır. VCD’ler ve SVCD’ler süreye dayalıdır, yani bir diskin kapasitesinden daha büyük bir MPEG film gene de (süre sayesinde) 74 dakikalık bir CD’ye sığabilir.

SVCD

SVCD ise MPEG2 bazlıdır (DVD gibi) ve 2500kbit’e kadar değişken(variable) bitrate değerlerine izin verir, ayrıca 480×480 (NTSC) çözünürlüğe sahiptir, ve oynatıldığı zaman 4:3 görüntü oranını alır. Değişken bitrate’ten dolayı tek CD’ye sığacak uzunluk kesin bilinmemektedir, fakat genellkle 35-60 dakikanın bir CD’ye sığdığı görülmüştür. Değişken bitrate kullanarak SVCD yapımı sırasında çoklu geçişler (multi-pass) kullanılırması önemlidir. Belki yapım süresi uzar, fakat sonuç daha net olur.

XVCD/XSVCD

Basit bir şekilde kurallara uymayan VCD’lerdir. Daha yüksek birate ve çözünürlük değeri alabilirler, ama sonuçta durum VCD’yi oynatacak makinenin kapasitesine bağlıdır. XVCD’ler ortalıkta fazla görünmez, çünkü genellikle amacı internete yaymak değil de ev kullanımı için tercihtir.

DivX / XviD

DivX formatı multimedya platformları için tasarlanmıştır. İki codec kullanır: biri düşük hareket (low motion), öbürü ise yüksek hareket (high motion). Uzun süre önce yapılmış filmlerin çoğu low-motion olarak yaratılmıştır, ve high-motion da da problemler vardır. İki codec arasındaki değişimleri sağlayarak daha kaliteli sonuçlar elde edebilmek için SBC (Smart Bitrate Control-Akıllı Bitrate Kontrolü) adlı bir metod geliştirilmiştir. Çok yüksek işlem değeri ve karmaşık alogoritmalar ile yapıldığından dolayı DivX filmlerin DVD Player’larda çalışmaları şu an için mümkün değildir. Fakat bazı firmalar şu an DivX player ürünler üretiyor, hatta satıyorlar, fakat bu makineler de her yerde bulunmuyor. DÜZGÜN DivX’ler genellikle DVD’lerden rip edilmiştir ve bir CD’ye 2 saatlik iyi kalite DivX sığdırılabilir. Farklı türde codec’ler mevcuttur, en ünlüleri Divx ile XviD dir.

CVD

CVD, CVD ile SVCD’nin bir kombinasyonudur. Genellikle bir çok DVD Player tarafından desteklenirler. SVCD’nin MPEG’ bitrate’lerini destekler ama 352×480(NTSC) çözünürlüğü kullanır, çünkü yatay çözünürlük fazla önemli sayılmaz. Şu anda hiç bir grup CVD yayınlamamaktadır.

DVD-R

DVD-R, en popüler DVD yazma çözümüdür (DVD-RAM,DVD+R gibi farklı seçeneklerin arasından sıyrılır). Taraf başına 4.7 gb veri taşır, çift taraflı yazılabilir DVD’elr de mevcuttur, böylece tek diskte yaklaşık 10 GB taşınabilir. SVCD ‘nin MPEG2 görüntüleri DVD-R’a yazılıp izlenmeden önce dönüştürülmelidir. DVD’den DVD-R’a kopya yapmak da mümkündür, ama bazı durumlarda extralar/diller yer sorunu yaratmamaları açısından kaldırılır.

MiniDVD

MiniDVD ile cDVD, DVD formatının standart bir CDR/CDRW üzerinde olmasıdır. Yüksek çözünürlük/bitrate değerlerinden dolayı bir MiniDVD diskine 18-21 dakikalık görüntü yazılabilir, fakat bu format sadece birkaç oynatıcı tarafından desteklenir.

ÇEŞİTLİ BİLGİLER

Regional Coding (Bölgesel Kodlama)

Bölgesel kodlama; filmlerin Amerikan DVD’lerini alan insanların, kendi ülkelerinde bunları erken izlemelerini ya da Amerika-dışı distribütörlüğünü başka firmaların yaptığı eski filmlerin, Amerikan firmaları aracılığıyla ülkedışına *****ını engellemek için dizayn edildi.. Birçok playerın bölgesel kodlaması, bir çip aracığıyla ya da kumanda yardımıyla kaldırılabilir.

RCE

RCE (Bölgesel Kodlama Arttırıcısı), “Çok Bölgeli” player’lar yaratmak için dizayn edilmişti, ancak birçok hata oluştu ve üstesinden gelindi. Şu anda çok az sayıda film RCE kodludur ve bunlar da hiç tutulmazlar.

Macrovision Macrovision, ticari DVD’lerin çoğunda bulunan kopya korumasıdır. Eğer DVD kopyalanırsa; VHS’nin analiz edemeyeceği sinyaller gönderilir -ki bu sinyaller sayesinde ekranda çizgiler gözükür ve görüntü karanlıklaşır. Kimi DVD Player’larda (örneğin Tescos’un Dansai 852’si) macrovision’un kaldırılabileceği gizli bir menü mevcuttur. Ayrıca Maplin’den (www.maplin.co.uk) alınacak 30 pound’luk bir “görüntü sabitleyicisi” ile de bu koruma kaldırılabilir.

NTSC/PAL

NTSC ve PAL, dünyada kullanılan iki temel standarttır. NTSC PAL’dan daha yüksek framerate’e sahiptir(29fps-25fps) fakat PAL’ın daha yüksek çözünürlüğü vardır ve daha keskin görüntüler elde edilir. PAL sistemlerinde NTSC diskleri oynatmak, NTSC sistemlerinde PAL diskleri oynatmaktan çok daha kolaydır -ki bu İngilizler için iyi bir olaydır. RGB(Red-Green-Blue) destekli bir skart girişi; NTSC görüntüsünü çoğu yeni televizyonlarda tam renk olarak oynatacaktır, ancak bunu VHS kasedine kaydetmek için NTSC’yi PAL50′ye(çoğu DVD player’ın kullandığı PAL60 değil) dönüştürmek gerekecektir. Bu dönüştürmenin tam sonuç verebilmesi için; pahalı bir converter(200 pound ve yukarısı), tümleşik bir converter (Dansai 852/ bazı Daewoo’lar/ Samsung 709) ya da her formata kayıt yapabilen dünya standartlarında bir VCR’a gereksiniminiz vardır.

SÜRÜM DOSYALARI

RARset

Bu filmler RAR biçimindedir ve v2 (rar>.rxx) ya da v3 (part01.rar > partxx.rar) şeklindedirler.

BIN/CUE

.cue dosyasını notepad ile açın ve ilk satırda sadece dosya ismi dışında bir yazı yazmadığından emin olun. Sonra Nero ile cue dosyasını açın ve program bu dosyayı VCD/SVCD formatında yazacaktır. TVRip’ler MPEG olarak yayınlanırlar. Divx dosyaları ise sadece divx ve .avi şeklindedir.

NFO

NFO dosyası filmi yayınlayan grubun reklamını yapmak amacıyla film ile birlikte koyulur. Bu dosyada yayınlama hakkında genel bilgi, format, kaynak, boyut ve işe yarayabilecek bazı notlar bulunur. Bunlar aynı zamanda yeni üye alma ve grup için donanım istemek amacıyla da kullanılırlar.

SFV

Bunlar genel olarak site düzeyinde, her bir dosyanın upload edilip edilmediğini kontrol etmek için kullanılır. Ayrıca SFV, bütün dosyaların olup olmadığını veya CRC(Cyclic Redundancy Check) doğruluğunu kontrol eden insanlar için de kullanışlıdır. Bu dosyaları kullanabilmek için pdSFV veya hkSFV gibi programlar gereklidir.

USENET BİLGİ

Access (Giriş)

Newsgroup’lara girebilmek için news server’ına ihtiyacınız vardır. Birçok ISP(Internet Service Provider) bunu sağlar, fakat bu genellikle düşük geçerlilikte (dosyaların server’da bulunma süresi) ve düşük bütünlülükte (dosyaların tam olma sayısı) olur. En iyi hizmet için, premium bir news server’ı satın alınmalıdır. Bu server’lar aynı zamanda sık sık bandwidth(bant genişliği) sınırlaması koyarlar.

Software (Yazılım)

Binary newsgrouplarındaki dosyalara erişim yapabilmek için newsreader’a ihtiyacınız vardır. Birçok farklı reader bulunmaktadır ve hangisinin iyi olduğu tamamıyla kişisel tercihe kalmıştır. Xnews/ Forte Agent/ BNR 1/ BNR 2 şu ana dek en popüler olanlarıdır. Outlook da newsgroupları okuyabilir, ancak kullanılmaması tavsiye olunur.

Format

.rxx dosyaları gibi, .pxx/ .par şeklinde dosyalar görürsünüz.. Bunlar PARITY dosyalarıdır. Parity dosyaları usenet post’larında yaygındır, ve çoğu zaman bazı server’larda en az bir ya da iki bozulmuş dosya mutlaka bulunur. Parity dosyası rar setinde kayıp olan HERHANGİ BİR dosyanın yerini değiştirmek için kullanılır. Ne kadar fazla PAR dosyanız var ise, o kadar değiştirebileceğiniz dosyanız var demektir. Bu işlem için SMARTPAR isimli programa ihtiyacınız vardır.

ETİKETLER

PROPER (DÜZGÜN)

Bu işin kurallarına göre, kim ilk Telesync’i yayınlarsa yarışı o kazanır. Fakat eğer filmin kalitesi düşük ise diğer bir grup aynı filmin başka bir telesync’ini(ya da aynı kaynağın daha kalitelisini) koyar ve kopyalamayı önlemek için PROPER etiketini dosyaya ekler. PROPER, bu sahnedeki en öznel etikettir ve birçok insana göre PROPER’ın orijinalinden daha iyi olup olmadığı tartışılır. Birçok çaresizlik içindeki grup da, PROPER’ları sırf yarışı kaybetmemek adına yayınlarlar. PROPER’ın yayınlanma sebebi NFO’da mutlaka belirtilmelidir.

SUBBED (ALTYAZILI)

VCD olayında, eğer yayınlanan film altyazılı ise bu demektir ki altyazı film boyunca görüntüyle birlikte encode edilmiştir. Bunlar genellikle Malezya/ Çin/ Tayland dillerinde olur ve bazen ekranın büyük bir kısmını kaplayan iki farklı lisan birden olur. SVCD’ler değiştirilebilir altyazıları destekler ve bazı DVDRip’ler de değiştirilebilir altyazılarla yayınlanırlar. Bu olay, eğer mevcut ise NFO dosyasında belirtilir.

UNSUBBED (ALTYAZISIZ)

Eğer bir film altyazılı yayınlanmışsa daha sonra bunun altyazısız sürümü çıkartılabilir.

LIMITED (SINIRLI)

Sınırlı bir film demek, filmin sınırlı sayıda sinemada oynandığı anlamına gelir. Bu sayı genellikle 250 sinemanın altıdır. Genellikle kısa filmler limited olarak yayınlanırlar.

INTERNAL (DAHİLİ)

Dahili bir sürüm birçok sebebe bağlı olabilir. Klasik DVD grupları çok sayıda DAHİLİ sürüm çıkartır, çünkü o filmde kopyalama olsun istemezler. Ayrıca düşük kalite sinema ripleri DAHİLİ olarak yapılır, ve bu; ya grubun prestijini düşürmemektendir ya da daha önce yapılan riplerin sayısı fazla olduğundandır. DAHİLİ sürüm, grupların üye sitelerinde normal bir şekilde bulunur fakat site yöneticilerinin izni olmadan başka sitelere aktarılamazlar. Bazı DAHİLİ sürümler filmin ismine ve popülerliğine bağlı olarak hala IRC/Newsgroup gibi yerlere düşüyorlar. Yılın başlarında insanlar Centropy’nin “dahili” sürümler çıkarttığından bahsediyorlardı. Bu da demek oluyor ki grup, filmleri sadece üyeleri ve site yöneticileri için yayınlıyordu. Bu, alışılmış bir tanım için farklı bir durum.

STV

Straight To Video(Direkt Video’ya) asla sinemalarda gösterilmedi ve bu yüzden birçok site bunları kabul etmezler.

ASPECT RATIO TAGS (ASPEKT ORANI ETİKETLERİ)

Bunlar widecreen(geniş ekran) için *WS* ve fullscreen(tam ekran) için *FS*dir.

RECODE

Recode; filmin önceden yayınlanmış versiyonunun, içindeki altyazıları kaldırmak ya da renklerini düzeltmek suretiyle TMPGenc’den filtre edilen versiyonudur. Daha iyi gözükürler fakat bunlar, grupların kendi kaynaklarını sağlama beklentileri yüzünden fazla dikkate alınmazlar.

REPACK

Eğer grup kötü bir rip yayınlamışsa, problemleri düzelten bir Repack yayınlarlar.

NUKED

Bir film birçok sebepten dolayı nuke edilebilir. Özel siteler kurallar çiğnendiği(“Telesync Yasak” olan yerlere telesync koymak) için nuke atabilir, fakat filmde oldukça büyük sorunlar var ise(20 dakikalığına sesin olmaması, 2.CD’nin farklı film/oyun çıkması) global nuke atılır ve bu dosyaları sitelerde dağıtan insanların kredileri düşer. Nuke edilmiş filmler hala p2p/usenet gibi kaynaklara ulaşabilir ama ilk olarak neden nuke edildiğini kontrol etmek akıllıcadır. Çünkü, eğer gruplardan biri birşeylerin ters olduğunu anlarsa, nuke’lerini geri talep edebilirler.

NUKE SEBEPLERİ

Aşağıdaki liste bir filmin nuke edilme sebepleridir (Genellikle DVDRip için)

** BAD A/R ** : Kötü aspekt oranı. Eğer filmde karakterler çok şişman/zayıf gözüküyor ise.

** BAD IVTC ** : Kötü ters telesine. Framerate dönüştürme işlemi yanlış ise.

** INTERLACED ** : Hareket halinde gözüken siyah çizgiler. Alan düzeni yanlış ise.

DUPE (KOPYA)

Kopya olayı çok açıktır. Eğer birşey var ise, geçerli bir neden olmadan onu tekrar var etmenin bir anlamı yoktur.

Bellek bir bilgisayar sisteminin birincil parçasıdır. Cpu veya mikroişlemci ile birlikte, veri programlar veya işlemci yada diğer sistem aygıtlarına direkt ve çabucak ulaşabilen işlenmiş bilgileri depolamak için bir ikili olarak çalışır.  Bellek bir bilgisayarın işleme merkezidir, çünkü yazılım ve CPU arasında kritik bir bağlantı kurar. Bilgisayar belleği de aynı anda çalışabilen programların genişlik ve numaralarını belirler ve giderek güçlenen mikroişlemcilerin kabiliyetinin iyileştirilmesine yardım eder.

Kendine has özelliği ve yararları olan bir çok bellek çeşidi vardır. Maalesef çok fazla bellek tipi olduğundan onları birbirine karıştırmak da çok kolaydır. Karışıklığı önlemek yada zaman zaman kendi hafızanızı tazelemek için bu sözlüğü kullanın.

RAM: (Random Access Memory)

Dahili olarak, bilgisayar belleği bir dama tahtasındaki kareler gibi satır ve sütunlardan oluşan bir “Bellek hücreleri matrisi” olarak düzenlenmiştir.  Her Bellek hücresi; verinin satır ve sutun konumunu yada adresini göstererek anında bulunabilen verinin bir bit`ini saklar. Bu veri bitleri teker teker ve rastgele erişilip, tekrar bulunup ve değiştirildiği için bilgisayarlarda kullanılan bu tip belleklere Rastgele Erişimli Bellek (RAM) denir.  RAM, belleğin ucucu seklidir. Veriyi tutabilmesi için güce ihtiyacı vardır.  Güç kesildiğinde, RAM`deki veri kaybolur.  Buna zıt olarak disketler, teypler ve Cd`ler gibi diğer depolama ünitelerinde veriyi tutmak için güce ihtiyaç yoktur.

RAM’in iki ana çeşidi vardır. DRAM ve SRAM

DRAM : (Dinamik Ram)

Dram bilgisayar belleğinin en genel çeşididir.  Dram chipleri kullanan bellek modülü genellikle bilgisayarın ana belleğinin özünü oluşturur. Sistem, işlemciden veya işlemciye taşınan işlenmiş bilgileri verileri ve programları video karta veya diğer çevre birimlerinde saklamak için bu belleği kullanır. Bu dinamik Ram olarak adlandırılır çünkü,  bellek hücrelerinde verileri tutabilmek için her saniye yüzlerce defa yenilenmeli ya da yeniden enerji verilmelidir. Yenilenmelidir çünkü bellek hücreleri çevresinde elektrik yükü taşıyan küçük kapasitörler şeklinde dizayn edilmiştir. Bu kapasitörler çok küçük piller gibi çalışır ve eğer enerjileri yenilenmezse derece derece enerjilerini kaybederler.

SRAM: (Statik Ram)

Statik Ram de veri depolamak için satır ve sütunlardan olusan bellek hücrelerini kullanır ancak Sram Dram den beş kez daha hızlı iki kat pahalı ve iki kez daha büyüktür. Sram de uçucudur. (Veriyi saklamak için güç olmalıdır) ancak DRAM gibi devamlı yenilenmesi gerekmez. Sram dizaynı elektiriğin bir yöne doğru akmasına izin veren yada iki transistorlerden aktif olan birine bağlı olarak, inip çıkan akımlara benzeyen pretzel kullanır. Bu “bir yöne doğru akım” dizaynı, DRAM’in “depolanmış yük” dizaynından daha hızlıdır ancak daha çok güç tüketir. Daha ucuz ve küçük boyutta oldugundan bilgisayar ana belleğinde Dram kullanımı tercih edilirken Sram hızından dolayı öncelikle cache bellek için kullanılır.

CACHE RAM:

Cache, en sık istenen veri ve komutları depolamak için kullanılan CPU ve Ana belleğin arasına yerleştirilen genellikle SRAM gibi yüksek hızlı bir belleğin kücük bir bloğudur. İşlemci veriye ihtiyaç duyduğunda önce verinin orda olup olmadığını görmek için yüksek hızlı cache`e bakacaktır. Eğer yoksa işlemci veriyi daha yavaş olan ana bellekten bulup getirecektir.

Cache`in çalışması bir evdeki buzdolabına çok benzer. Bir buzdolabı yiyecekler için bir cache sayılabilir. Her acıktığınızda markete (ana bellek) gitmek yerine, önce istediğiniz yiyeceğin orada olup olmadığına bakmak için buzdolabına (cache) bakabilirsiniz. Eger varsa bu size çok zaman kazandırır yoksa marketten almak için fazladan zaman harcamak zorunda kalırsınız.

FPM DRAM : (Hızlı Sayfa Modu – Fast Page Mode )

Geçmişte bir çok bilgisayar FPM DRAM kullanırdı. Bu çeşit bellek eski tip DRAM`lerin üzerine aynı satır veya sayfadaki veriye ulaşımı daha hızlandırarak yapılmış bir düzeltmedir. Eger istenen veri bir önceki veri ile aynı satırdaysa bellek denetleyicisi satır konumlarını tekrarlamak zorunda değildir. Sadece bir sonraki sütun konumunu belirtmeye ihtiyaç duyar. Bu bellek işlemini biraz daha hızlandırır.

FPM bellek kullanmak sözlüğe bakmaya benzer.  Eger istediğiniz kelime aynı sayfada ise listeyi aşağı dogru takip ederek açıklamayı bulmak kolay olacaktır; fakat sayfa atlarsanız isteğinizi bulmak biraz daha uzun surer.

EDO DRAM : (Genişletilmiş Veri Çıkışı – Extended Data Out)

EDO bazen Hiper sayfa mod Ram (Hiper Page Mode Dram) olarak da adlandırılır.

BEDO DRAM: (Burst Edo )

Burst Edo standart EDO`ya bellekten tek bir istekle gönderilen verinin seriler yada “burst” olmasına izin veren bir yeniliktir. Bu özelliğin arkasındaki CPU tarafından istenen veri adresi genellikle doğru olup sonuncuya kadar sıralı olucaktır. BEDO DRAM de bütün bellek erişimleri burstlerde olur.

SDRAM : (Senkronize DRAM)

SDRAM, EDO dan kısa bir süre sonra geliştirilmiş bir bellek şeklidir. Bu teknolojiyi, CPU`yu kontrol eden bir sistem saati ile kendini senkronize eden daha kökten bir yeniliktir. İşlemci ile “aynı zamanlı” olması zamanlama gecikmelerini ortadan kaldırır ve bellek erişim işlemini çok daha verimli kılar. SDRAM kullanabilmesi için bir bilgisayarın bu belleği destekleyecek şekilde dizayn edilmiş olması gerekir. Şu anda üretilmekte olan bilgisayarlarda SDRAM teknolojisi standart olarak kullanılmaktadır.

SGRAM : (Senkronize Grafik Ram)

SGRAM, SDRAM in grafik özellikli okuma-yazma niteliklerini içeren bir uzantısıdır. SGRAM verinin tek tek yerine bloklar halinde alınıp değiştirilmesine izin verir. Bu da belleğin yapması gereken okuma ve yazma sayısını azaltır ve işlemi daha verimli kılarak grafik denetçisinin performansını artırır.

RDRAM : ( Rambus Dram)

RDRAM Rambus Inc.  firması tarafından geliştirilen tamamen tek ve ayrı bir dizayndır. RDRAM son derece hızlıdır ancak kullanılması için bellek deneticisinde ve bellek/sistem arabiriminde önemli değişiklikler gerektirir.

RDRAM, standart DRAM den yaklasık on kez fazla hızda veri göndermek için dar ve yüksek-bant genişlikli “kanal” kullanır. Bugün RDRAM bazı oyun makinalarında ve Server`larda,  Grafik uygulamalarında kullanılmaya baslanmıştır.

VRAM : ( Video Ram)

Grafik bellek,  ekran titremesini önlemek için,  ekranı çok çabuk çalışarak yenilemelidir. (saniyede 60-70 kez) Aynı anda grafik bellek Cpu ya da grafik denetcisine ekrandaki şekli değiştirmek için çok çabuk cevap vermek zorundadır. Sıradan DRAM`lerle CRT ve CPU tekli portu için yarışmak zorundadır.  Bu da veri trafiğinde bir darboğaza neden olur.

VRAM iki ayrı portu kullanarak bu sorunu cözen bir Dual-Port bellektir. Bir port ekrandaki görüntüyü yenilemek ve tazelemek için CRT`ye ayrılmıştır. İkinci port bellekte saklı olan şekil verisinin değiştirilmesi için CPU ya da grafik deneticisine ayrılmıştır.

VRAM`in çalışması iki penceresi olan yol üstü arabalar için fastfood`a benzer. Siparişinizi verdikten sonra bir pencereye ödemeyi yapar diğer pencereye aracınızı sürüp yiyeceğinizi oradan alırsınız. Bu işlemi daha hızlı ve daha verimli kılar.

WRAM : (Window Ram-Pencere Ram)

Windows’un çalışmasında birinci sırada önem taşıyan dosyalardan birisi de Registry olarak bilinen kayıt veritabanıdır. Burada, kurulu yazılım ve donanımın yanı sıra kullanıcıların bireysel ayarları hakkında da gerekli bilgiler saklanır. Eğer Windows’u hızlandırmak istiyorsanız yolunuz mutlaka Registry’den de geçecektir. Artık ihtiyaç duyulmayan kayıtların temizlenmesi de sisteminize hız konusunda artılar getirir. Ancak sonuçlarından kesin olarak emin değilseniz Registry’de değişiklik yapmamaya dikkat etmelisiniz.

Sistem kayıtları yani Registry, “System.dat” ve “User.dat” adı altında iki dosyadan oluşur. İlk dosyada sistemden alınan bilgiler, ikinci dosyada ise bireysel kullanıcı profili saklanır. Registry’yi oluşturan her iki dosya da sabit diskinizde Windows klasörü altında bulunur. Bu dosyalar gizli olarak belirtildikleri için default ayarları kullanarak Windows Gezgini ile klasöre göz attığınızda görünmezler. Ancak aşağıdaki işlemleri yaparak bu ve diğer bütün saklı dosyaları görünür hale getirebilirsiniz.

1- Önce Windows Gezgini’nde “Görünüm” menüsü altında yer alan “Klasör Seçenekleri…” ne tıklayın. (Windows Me’de ise Klasör Seçeneklerine Denetim Masası’ndan ulaşabilirsiniz)

2- Daha sonra açılan pencerede “Görünüm” kartına tıklayın ve listede “Gizli Dosyalar” altında yer alan “Tüm dosyaları göster” seçeneğini aktif hale getirin.

Windows’un güçlü ama tehlikeli kayıt düzenleyicisi ile çalışmak

Eğer bu dosyları normal bir metin düzenleyicisi ile açmak isterseniz karşınıza sadece karmaşık ve tanımlanamayan işaretler çıkacaktır. Kayıt veritabanının özel görüntüleme biçimine ise sadece Windows tarafından özel olarak geliştirilmiş düzenleyici ile ulaşabilirsiniz. Ancak bu araç, hatalı kullanımlarda gerçekten Windows için tehlike oluşturabileceğinden Microsofttarafından gözlerden saklanmıştır. Dolayısıyla çalıştırmak için “Başlat” menüsünden “Çalıştır…”ı kullanmanız gerekecektir.

Karşınıza çıkacak alana Win98/Me için regedit, Windows NT/2000 için ise regedit32 yazın ve “Tamam” tuşuna tıklayın.

Bu düzenleyicinin yapısının Windows Gezgini’ne büyük benzerlik gösterdiğini hemen farkedeceksiniz. Burada pencere iki bölümden oluşur. Sol pencerede kayıtların ana sütunu ve sağ pencerede ise bir kayda ait olan daha doğrusu alt bölümlere ait olan verileri görebiliriniz. Windows termonolojisinde bu bölümler “Anahtar” olarak adlandırılır. Bu tür bir anahtarın önünde yer alan artı işaretine tıklayarak diğer alt anahtarlara ulaşabilirsiniz. Böylelikle kompleks bir yapıya sahip kayıt veritabanının temellerine ulaşabilir ve kayıtları silip yenilerini de ekleyebilirsiniz. Örnek olarak Windows’a önceden girdiğiniz kullanıcı adını değiştirmek aşağıdaki adımları izleyere değiştirebilirsiniz.

1- Önce yukarıda anlatıldığı gibi kayıt düzenleyicisini (Regedit) başlatın.

2- Daha sonra sırayla “HKEY_LOCAL_MACHINE” ana anahtarı altında yer alan “Software”, “Microsoft” ve son olarak da “Windows” anahtarlarının önündeki artı (+) işaretine tıklayın.

3- Fare ile “Current Version” anahtarına tıklayın.

4- Gezginin sağ penceresinde “RegisteredOwner” tanımını arayın. Burada Windows’un başlatılması sırasında tanımladığınız adı bulacaksınız.

5- Bu adın üzerine çift tıkladığınızda küçük bir pencere açılır. Bu penceredeki alana yeni adı girebilirsiniz.

Kayıt düzenleyicisi ile çalşırken her zaman bir işlemi yapmadan önce 2 kere düşünün. Çünkü burada yapılacak hatalar oldukça tehlikelidir ve kayıt düzenleyicide bir işlemi gerçekleştirdiyseniz bir daha geriye dönüş yoktur. Bu da yanlışlıkla bir anahtar sildiğinizde artık onu ömür boyu unutabilirsiniz anlamında gelir. Düzenleme yaparken de herşey eski kayıtlar üzerine zamanlı olarak yazılır. Dolayısıyla bir hata durumunda ekisini geri yükleme gibi bir şansınız hiç yoktur. Son olarak hiç bir zaman da bir yanlış yaptığınızı anlama şansınız yoktur. Kayıt düzenleyici bu konuda hiçbir uyarı vermez. Sonuçları görmek için tek şans bilgisayarı baştan başlatmaktır. Ancak bu durumda da eğer daha önce yaptığınız giriş hatalı ise sistem bir daha açılmayabilir.

CGI’ ın ne olduğunu anlatmaya geçmeden önce bazı kavramların açıklanması gerekmektedir. Buna Web Server ve Client ile başlamak yerinde olur. Web Server’ lar (HTTP Server), Web sayfalarını üzerinde bulunduran makinalardır. Bu makinalar genelde kendi üzerlerinde bulunan Web sayfalarına erişmek için 80 numaralı portu kullanırlar. Client ise, Web Server’ lar üzerindeki Web sayfalarına erişmek isteyen makinalardır. Client herhangi bir porttan Web Server ile iletişim kurabilir. Stdin standard input’ un kısaltılmışıdır ve server açısından client’ ın server’ a gönderdiği veriler anlamına gelir. Stdout standard output’ un kısaltılmışıdır ve server’ ın client’ ın gönderdiği verileri işlemesi sonucunda client’ a gönderdiği sonuç bilgisi anlamına gelir.

Yukarıdaki açıklamalardan da anlaşıldığı gibi, HTTP protokolü, server’ dan client’ a ve client’ tan server’ a veri aktarımını destekler. Client’ ın server’ a veri gönderebilmesi, formlar aracılığıyla olur. Form, client’ ın server’ a veri ulaştırmasını sağlamak amacıyla HTML dili kullanarak yazılmış Web sayfalarıdır. Kullanıcının (client) form aracılığıyla server’ a gönderdiği bilgiyi işleyecek server tarafında çalışan bir programa ihtiyaç vardır. Bu programa gateway programı denir. CGI (Common Gateway Interface), client’ ın gönderdiği input verileri alıp, gateway programına veren (gateway programının çalışmasını sağlayan) ve programın çıktısını tekrar client’ a ileten, kısaca server ve server tarafındaki gateway programları arasında iletişimi sağlayan, bir arayüz, protokoldür.

Bir Web Client programının (Web browser), HTTP server’ ına veri göndermesini sağlamak için hazırlanan formlar, HTML diliyle aşağıdaki gibi başlar:

<FORM ACTION=”URL” METHOD=get | post>

…..

…..

</FORM>

Action seçeneğinde belirtilen URL, formun doldurulduktan sonra, hangi Web server’ daki hangi program tarafından işleneceği bilgisini ifade eder. Method seçeneği ise, formun Web server’ ına hangi methodla ulaştırılacağını belirtir. Yukarıdan da anlaşılacağı gibi, formdaki bilgiler iki methodla ulaştırılabilir. Get metodu kullanılırsa, veri çevresel değişkenler aracılığı ile, Web Server’ a ulaştırılır. Bu metodla bütün form bir query_string değişkeninin içine konur, action kısmında belirtilen adres ve programın sonuna eklenir ve tek bir URL olarak gönderilir.

http://bla.bla.edu./stuff/program?query_string

Veri büyüklüğü sınırlandırılmıştır. Bu yöntem kullanıldığı zaman, actionda belirtilen URL önce decode edilmelidir, çünkü form doldurulup, submit edildiğinde, browser bütün bilgiyi URLencode eder. Decode işlemi bir CGI script (gateway programı) ile yapılabilir. Yukarıda submit edilen URL incelendiğinde, soru işaretine kadar olan kısmın, formun action kısmında yer alan adres ve program olduğu görülür. Soru işaretinden sonraki kısım ise, gönderilen verilerin yer aldığı değişkendir.

Post metodu kullanıldığında ise, CGI veriyi stdin olarak, alır ve bütün çevresel değişkenlere gerekli atamaları yapar. Veri üzerinde herhangi bir büyüklük sınırlaması yoktur.

Verinin gateway programı tarafından işlendikten sonra, client’ a geri gönderilmesine gelince; çıktılar MIME çıktıları, redirection ve nonparsed Headings olmak üzere üç şekilde gönderilebilir. Sadece MIME çıktılara genel olarak bakalım: Çıktının MIME type gönderilmesi, herhangi bir Web sayfası, ses veya video dosyası ya da sade text olması demektir. Gateway programı, standard output’ un MIME tipini belirten başlık mesajlarını koymak ve altına bir de boş satır bırakmak zorundadır. Örneğin;

Content-type: MIME type (text/html)

Data…

Data…

Bir gateway’ in kullanım amaçları çok çeşitli olabilir. Bir örnek vermek gerekirse; bir Web server üzerindeki bir veri tabanı üzerinde, bir bilginin, verilen bir keyword aracılığıyla araştırılması bir gateway programıyla halledilebilir. Bir gateway programı herhangi bir programlama diinde yazılabilir. Fakat, bir gateway yazmak için en çok tercih edilen programlama dilleri şunlardır: C, C++, Fortran, Perl, TCL, herhangi bir Unix Shell, Visual Basic, AppleScript. Script diliyle yazılmış programların kendileri server’ a konur, diğer dillerde yazılmış programların ise derlenmiş hali server’ a konur. Derlenmiş hali server’ a konan programların source kodları da bilgi amacıyla genelde konur.

CGI real time çalıştırılır, yani client ne zaman çalıştırmak isterse, CGI bu isteği alır, verileri çevresel değişkenlere aktararak gateway’ e gönderir ve gateway’ i çalıştırmaya başlar ve çıktı programın çalışması bitince, CGI tarafından alınıp, client’ a gönderilir.

Gateway’ lerin server’ a konması için iki yol izlenebilir: Bunlardan birincisi, herkes kendi dizini altına programını koyar ve bir de hangi uzantılı dosyaların server tarafından cgi olarak kullanılacağının server’ a bildirilmesi için bir .htaccess dosyası hazırlar. Fakat, bu yöntem pek tercih edilmez, çünkü güvenli gateway programı yazmak kolay bir iş değildir. Gateway’ ler real time çalıştırıldığından, kötü niyetli kişiler, gateway’ I server’ I zor durumda bırakacak şekilde kullanabilirler. Bunu engellemek için, gatewayler server üzerinde ayrı bir dizin altında tutulurlar. (cgi-bin dizini) Gateway programları, bu dizine sadece Webmaster’ ların bilgisi ve izni dahilinde konulabilir.

Öncelikle, internet gibi uçsuz bucaksız bir bilgi havuzunda aradığımız bir bilgiyi daha kolay bulabilmek için Google, Altavista, Yahoo gibi arama motorlarını iyi kullanmak gerekir. Bu nedenle basit kullanım tekniklerini bilmek gerekir. Aksi takdirde işimiz samanlıkta iğne aramak kadar zor olur. Bunun için şu 6 kurala dikkat etmeliyiz.

1. Soruyu doğru yazın. Varsayalım ki, bir ödev yapmak için internette kaynak arıyorsunuz. Bu durumda ödev başlığıyla ilgili birkaç detay ve anahtar kelimeyi aratma iyi bir başlangıç olacaktır. Diyelim ki ödev başlığınız “Rönesans döneminde sanat akımları” olsun. Bu ödev başlığını doğrudan aratabildiğiniz gibi, sizin yoğunlaşmak istediğiniz örneğin “Leonardo” gibi özel bir detay varsa, arama motoruna “rönesans sanat leonardo” yazmanız sizi konuyla ilgili pek çok kaynağa ulaştırır. aynı zamanda arama motorlarına doğrudan sorunuzu da yazabilirsiniz. Örneğin: sabit diskinize format atmak istiyor fakat bunun nasıl yapılacağını bilmiyorsunuz. Böyle bir durumda, “sabit diskime nasıl format atarım” cümlesini yazmanız sizi bu konuyla ilgili sayfalara ulaştırabilir.

2. İngilizceye dikkat edin. İnternetteki bilgi kaynaklarının çok büyük bir kısmı tamamen İngilizce olarak hazırlanmıştır. Bu nedenle Türkçe arama seçenekleri her zaman yeterli sonuç vermeyebilir. Yapmanız gereken, aramak istediğiniz konuyla ilgili olarak anahtar kelime ya da cümleleri bir de İngilizce olarak yazmanızdır. Eğer İngilizce arama girdileri kullanırsanız, ulaşabileceğiniz kaynak sayısı önemli ölçüde artacak ve Türkçe aramalarda rastlayamadığınız bilgilere de ulaşabileceksiniz.

3. Daha fazla kelime kullanın. Aradığınız konuya en kolay ve kısa yoldan ulaşmak için arama sonuçları sırasında görüntülenecek sayfa sayısında azaltma yoluna gitmelisiniz. Bu durumda yapmanız gereken en önemli şey, aramak istediğiniz konuya göre daha fazla özel kelimeyi arama satırına yazmanızdır. Aradığınız konuya özel ne kadar fazla detay kelime kullanırsanız, gereksiz sayfalarla vakit kaybetmeden aradığınıza ulaşma ihtimali o kadar artacaktır.

4. Yazıma dikkat edin. Arama motorlarına arama girdisi olarak ne yazdığınız kadar önemli olan en büyük ayrıntı nasıl yazdığınızdır. Yazım hataları çıkan sonuçları farklılaştırır. Bir çok arama motoru, arama satırlarında bazı özel komutlar değerlendirebilir. Buna ait örnekleri daha sonra vereceğim.

5. Kelime çıkartın. Bir arama sırasında çıkacak sonuçlar arasında ihtiyacımız olmayan bazı sayfaları görüntülememek için kelime çıkarma yolunu deneyebilirsiniz. Google’da “-”(eksi) işaretiyle kullanabileceğiniz bu özelliği bir örnekle açıklayalım: Diyelim ki, Rönesans dönemindeki sanat akımlarını inceliyor fakat “resim” sanatıyla ilgili bir içerik istemiyorsanız, arama satırına “rönesans sanat akım – resim” yazmanız yeterli olacaktır. Hangi kelimeden önce “-” işareti kullanırsanız o kelimenin bulunduğu sayfalar görüntülenmez.

6. Cümle arayın. Tırnak( ” ) işareti neredeyse tüm arama motorlarında cümle aramak için kullanılır. Eğer bir arama girdisinin en başına ve en sonuna ( ” ) işareti koyarsanız o arama tam cümle olarak aranacaktır. Özellikle şarkı sözü ve şiir gibi bulunduğu ortama göre değişmeyen dokümanlara kolay ulaşmanızı sağlayan bu özelliği şu örnekle açıklayayım: “rönesans döneminde sanat akımları” gibi bir arama yaparsanız, cümlenin tam olarak bulunduğu sayfalar aranacak ve bulunduğu takdirde görüntülenecektir. Eğer aynı cümleden ( ” ) işaretini kaldırır, yani; rönesans döneminde sanat akımları şeklinde yazarsanız, bu sefer içerisinde rönesans, döneminde, sanat ve akımları kelimeleri geçen sayfaların hepsi birden karşınıza çıkacaktır.

Özetlersek ve pratik kuralları söyleyecek olursak;

1. Akıllı sözcük aratma dediğimiz, arama kutusunda + ve – karakterlerini kullanarak arattığınız ana sözcük( ya da sözcük grubu ) içinde bir filtreleme yapabilirsiniz. Bu tür bir uygulamada bazı özel sözcükleri tahmin ederek arama sonuçlarınızı daha dar bir alanda gerçekleştirebilirsiniz.

Örneğin: Arama satırına pasaport+uzatma+gerekli yazıldığında, Google’da 339 sonuç veriyor. pasaport+uzatma+gerekli-başvuru yazıldığında ise, yine Google’da 124 sonuç veriyor.

2. Yukarıda da değindiğimiz gibi cümle ararken, kelime ya da cümle tırnak ( ” ) işareti içinde olmalıdır. Bu kullanım şekli, tırnak işaretleri içinde yazılı cümle ya da sözcükler dizisinin aynen geçtiği siteleri listeler.

Örneğin: “pasaport süresini uzatma” gibi.

3. Belirli bir sitede arama yapmak için arama satırına şu örnekteki gibi yazılır:

Örnek: “pasaport süresini uzatma” site:egm.gov.tr

4. Konuyla ilgili daha karışık bir örnek verelim:

Örnek: Diyelim ki, ilgilendiğimiz konu, “sinema tarihinde sinema kuramları” olsun fakat içerisinde Sergei Eiesentein’in isminin geçtiği sayfalara da elimizde zaten yeterli kaynak olduğu için ihtiyacımız olmadığını varsayalım. Bu durumda arama satırına; sinema kuram -sergei “sinema tarihi” yazmamız yeterli olacaktır. Böylece içerisinde “sinema tarihi”tamlaması bulunan, sinema ve kuram kelimeleri geçen ama kesinlikle içerisinde sergei ismi bulunmayan sayfalar aranıp görüntülenecektir.

İşte Google kullanmanın püf noktaları bunlar. Bunlara dikkat edersek internette istediğimiz bir şeyin bulunmasının hiç de zor olmadığını göreceksiniz. Herkese kolay gelsin.

Kaynak: Vatan Gazetesinin MyPC Dergi Eki

Ascii kodları ICQ numaranıza şifre koyarken infonuza yazılarla resim yaparken ve daha bir çok yerde kullanabilirsiniz. Peki bu ascii kodlar benim klavyemde yok ben bunları nasıl yazacağım? Diyenleriniz varsa Aşağıdaki listede hemen her ascii kodu ve nasıl yazılınca ortaya çıktığını tam olarak bulabilirsiniz.

ALT+033 Karakteri ==> ( ! )

ALT+034 Karakteri ==> ( ” )

ALT+035 Karakteri ==> ( # )

ALT+036 Karakteri ==> ( $ )

ALT+037 Karakteri ==> ( % )

ALT+038 Karakteri ==> ( & )

ALT+039 Karakteri ==> ( ‘ )

ALT+040 Karakteri ==> ( ( )

ALT+041 Karakteri ==> ( ) )

ALT+042 Karakteri ==> ( * )

ALT+043 Karakteri ==> ( + )

ALT+044 Karakteri ==> ( , )

ALT+045 Karakteri ==> ( – )

ALT+046 Karakteri ==> ( . )

ALT+047 Karakteri ==> ( / )

ALT+048 Karakteri ==> ( 0 )

ALT+049 Karakteri ==> ( 1 )

ALT+050 Karakteri ==> ( 2 )

ALT+051 Karakteri ==> ( 3 )

ALT+052 Karakteri ==> ( 4 )

ALT+053 Karakteri ==> ( 5 )

ALT+054 Karakteri ==> ( 6 )

ALT+055 Karakteri ==> ( 7 )

ALT+056 Karakteri ==> ( 8 )

ALT+057 Karakteri ==> ( 9 )

ALT+058 Karakteri ==> ( : )

ALT+059 Karakteri ==> ( ; )

ALT+060 Karakteri ==> ( < )

ALT+061 Karakteri ==> ( = )

ALT+062 Karakteri ==> ( > )

ALT+063 Karakteri ==> ( ? )

ALT+064 Karakteri ==> ( @ )

ALT+065 Karakteri ==> ( A )

ALT+066 Karakteri ==> ( B )

ALT+067 Karakteri ==> ( C )

ALT+068 Karakteri ==> ( D )

ALT+069 Karakteri ==> ( E )

ALT+070 Karakteri ==> ( F )

ALT+071 Karakteri ==> ( G )

ALT+072 Karakteri ==> ( H )

ALT+073 Karakteri ==> ( I )

ALT+074 Karakteri ==> ( J )

ALT+075 Karakteri ==> ( K )

ALT+076 Karakteri ==> ( L )

ALT+077 Karakteri ==> ( M )

ALT+078 Karakteri ==> ( N )

ALT+079 Karakteri ==> ( O )

ALT+080 Karakteri ==> ( P )

ALT+081 Karakteri ==> ( Q )

ALT+082 Karakteri ==> ( R )

ALT+083 Karakteri ==> ( S )

ALT+084 Karakteri ==> ( T )

ALT+085 Karakteri ==> ( U )

ALT+086 Karakteri ==> ( V )

ALT+087 Karakteri ==> ( W )

ALT+088 Karakteri ==> ( X )

ALT+089 Karakteri ==> ( Y )

ALT+090 Karakteri ==> ( Z )

ALT+091 Karakteri ==> ( [ )

ALT+092 Karakteri ==> ( \ )

ALT+093 Karakteri ==> ( ] )

ALT+094 Karakteri ==> ( ^ )

ALT+095 Karakteri ==> ( _ )

ALT+096 Karakteri ==> ( ` )

ALT+097 Karakteri ==> ( a )

ALT+098 Karakteri ==> ( b )

ALT+099 Karakteri ==> ( c )

ALT+0100 Karakteri ==> ( d )

ALT+0101 Karakteri ==> ( e )

ALT+0102 Karakteri ==> ( f )

ALT+0103 Karakteri ==> ( g )

ALT+0104 Karakteri ==> ( h )

ALT+0105 Karakteri ==> ( i )

ALT+0106 Karakteri ==> ( j )

ALT+0107 Karakteri ==> ( k ) 

ALT+0108 Karakteri ==> ( l )

ALT+0109 Karakteri ==> ( m )

ALT+0110 Karakteri ==> ( n )

ALT+0111 Karakteri ==> ( o )

ALT+0112 Karakteri ==> ( p )

ALT+0113 Karakteri ==> ( q )

ALT+0114 Karakteri ==> ( r )

ALT+0115 Karakteri ==> ( s )

ALT+0116 Karakteri ==> ( t )

ALT+0117 Karakteri ==> ( u )

ALT+0118 Karakteri ==> ( v )

ALT+0119 Karakteri ==> ( w )

ALT+0120 Karakteri ==> ( x )

ALT+0121 Karakteri ==> ( y )

ALT+0122 Karakteri ==> ( z )

ALT+0123 Karakteri ==> ( { )

ALT+0124 Karakteri ==> ( | )

ALT+0125 Karakteri ==> ( } )

ALT+0126 Karakteri ==> ( ~ )

ALT+0127 Karakteri ==> (  )

ALT+0128 Karakteri ==> ( € )

ALT+0129 Karakteri ==> (  )

ALT+0130 Karakteri ==> ( ‚ )

ALT+0131 Karakteri ==> ( ƒ )

ALT+0132 Karakteri ==> ( „ )

ALT+0133 Karakteri ==> ( … )

ALT+0134 Karakteri ==> ( † )

ALT+0135 Karakteri ==> ( ‡ )

ALT+0136 Karakteri ==> ( ˆ )

ALT+0137 Karakteri ==> ( ‰ )

ALT+0138 Karakteri ==> ( Š )

ALT+0139 Karakteri ==> ( ‹ )

ALT+0140 Karakteri ==> ( Π)

ALT+0141 Karakteri ==> (  )

ALT+0142 Karakteri ==> ( Ž )

ALT+0143 Karakteri ==> (  )

ALT+0144 Karakteri ==> (  )

ALT+0145 Karakteri ==> ( ‘ )

ALT+0146 Karakteri ==> ( ’ )

ALT+0147 Karakteri ==> ( “ )

ALT+0148 Karakteri ==> ( ” )

ALT+0149 Karakteri ==> ( • )

ALT+0150 Karakteri ==> ( – )

ALT+0151 Karakteri ==> ( — )

ALT+0152 Karakteri ==> ( ˜ )

ALT+0153 Karakteri ==> ( ™ )

ALT+0154 Karakteri ==> ( š )

ALT+0155 Karakteri ==> ( › )

ALT+0156 Karakteri ==> ( œ )

ALT+0157 Karakteri ==> (  )

ALT+0158 Karakteri ==> ( ž )

ALT+0159 Karakteri ==> ( Ÿ )

ALT+0160 Karakteri ==> ( )

ALT+0161 Karakteri ==> ( ¡ )

ALT+0162 Karakteri ==> ( ¢ )

ALT+0163 Karakteri ==> ( £ )

ALT+0164 Karakteri ==> ( ¤ )

ALT+0165 Karakteri ==> ( ¥ )

ALT+0166 Karakteri ==> ( ¦ )

ALT+0167 Karakteri ==> ( § )

ALT+0168 Karakteri ==> ( ¨ )

ALT+0169 Karakteri ==> ( © )

ALT+0170 Karakteri ==> ( ª )

ALT+0171 Karakteri ==> ( « )

ALT+0172 Karakteri ==> ( ¬ )

ALT+0173 Karakteri ==> ( ­ )

ALT+0174 Karakteri ==> ( ® )

ALT+0175 Karakteri ==> ( ¯ )

ALT+0176 Karakteri ==> ( ° )

ALT+0177 Karakteri ==> ( ± )

ALT+0178 Karakteri ==> ( ² )

ALT+0179 Karakteri ==> ( ³ )

ALT+0180 Karakteri ==> ( ´ )

ALT+0181 Karakteri ==> ( µ )

ALT+0182 Karakteri ==> ( ¶ )

ALT+0183 Karakteri ==> ( · )

ALT+0184 Karakteri ==> ( ¸ )

ALT+0185 Karakteri ==> ( ¹ )

ALT+0186 Karakteri ==> ( º )

ALT+0187 Karakteri ==> ( » )

ALT+0188 Karakteri ==> ( ¼ )

ALT+0189 Karakteri ==> ( ½ )

ALT+0190 Karakteri ==> ( ¾ )

ALT+0191 Karakteri ==> ( ¿ )

ALT+0192 Karakteri ==> ( À )

ALT+0193 Karakteri ==> ( Á )

ALT+0194 Karakteri ==> ( Â )

ALT+0195 Karakteri ==> ( Ã )

ALT+0196 Karakteri ==> ( Ä )

ALT+0197 Karakteri ==> ( Å )

ALT+0198 Karakteri ==> ( Æ )

ALT+0199 Karakteri ==> ( Ç )

ALT+0200 Karakteri ==> ( È )

ALT+0201 Karakteri ==> ( É )

ALT+0202 Karakteri ==> ( Ê )

ALT+0203 Karakteri ==> ( Ë )

ALT+0204 Karakteri ==> ( Ì )

ALT+0205 Karakteri ==> ( Í )

ALT+0206 Karakteri ==> ( Î )

ALT+0207 Karakteri ==> ( Ï )

ALT+0208 Karakteri ==> ( Ğ )

ALT+0209 Karakteri ==> ( Ñ )

ALT+0210 Karakteri ==> ( Ò )

ALT+0211 Karakteri ==> ( Ó )

ALT+0212 Karakteri ==> ( Ô )

ALT+0213 Karakteri ==> ( Õ )

ALT+0214 Karakteri ==> ( Ö )

ALT+0215 Karakteri ==> ( × )

ALT+0216 Karakteri ==> ( Ø )

ALT+0217 Karakteri ==> ( Ù )

ALT+0218 Karakteri ==> ( Ú )

ALT+0219 Karakteri ==> ( Û )

ALT+0220 Karakteri ==> ( Ü )

ALT+0221 Karakteri ==> ( İ )

ALT+0222 Karakteri ==> ( Ş )

ALT+0223 Karakteri ==> ( ß )

ALT+0224 Karakteri ==> ( à )

ALT+0225 Karakteri ==> ( á )

ALT+0226 Karakteri ==> ( â )

ALT+0227 Karakteri ==> ( ã )

ALT+0228 Karakteri ==> ( ä )

ALT+0229 Karakteri ==> ( å )

ALT+0230 Karakteri ==> ( æ )

ALT+0231 Karakteri ==> ( ç )

ALT+0232 Karakteri ==> ( è )

ALT+0233 Karakteri ==> ( é )

ALT+0234 Karakteri ==> ( ê )

ALT+0235 Karakteri ==> ( ë )

ALT+0236 Karakteri ==> ( ì )

ALT+0237 Karakteri ==> ( í )

ALT+0238 Karakteri ==> ( î )

ALT+0239 Karakteri ==> ( ï )

ALT+0240 Karakteri ==> ( ğ )

ALT+0241 Karakteri ==> ( ñ )

ALT+0242 Karakteri ==> ( ò )

ALT+0243 Karakteri ==> ( ó )

ALT+0244 Karakteri ==> ( ô )

ALT+0245 Karakteri ==> ( õ )

ALT+0246 Karakteri ==> ( ö )

ALT+0247 Karakteri ==> ( ÷ )

ALT+0248 Karakteri ==> ( ø )

ALT+0249 Karakteri ==> ( ù )

ALT+0250 Karakteri ==> ( ú )

ALT+0251 Karakteri ==> ( û )

ALT+0252 Karakteri ==> ( ü )

ALT+0253 Karakteri ==> ( ı )

ALT+0254 Karakteri ==> ( ş )

ALT+0255 Karakteri ==> ( ÿ )

Not: “ALT+0171 Karakteri ==> ( « )” demek klavyenizdeki uzun ara çubuğunun sol yanındaki ALT tuşuna basılı tutup numara bölümünden 0171`i tuşlayın ALT tuşunu bırakınca ortaya bu ascii kod çıkacaktır “«” anlamına geliyor…

Spam adı verilen ve hemen hiçbir kullanıcının ilgisini çekmeyen, sadece zaman ve para kaybına neden olan elektronik postaların sayısı her geçen gün çığ gibi büyüyor. E-mail adresiniz bir kere ele geçirildi mi, vay halinize. Bu işin ticaretini yapan; yani elektronik posta adreslerini çeşitli yollardan toplayıp daha sonra bunları toplu halde ilgili şirketlere satan işgüzarlar da var.

E-mail adresiniz veri tabanlarına kaydedildikten sonra binlerce spamcinin bombardımanı başlıyor. AOL gibi büyük bir firma bile spamcilerden tam anlamıyla yakasını kurtarabilmiş değil. Her gün 800 milyona yakın spam mail alan servis, bunların yaklaşık dörtte birini filtreleyemiyor, zira spamciler sürekli olarak filtrelemeleri atlatan yeni yöntemler buluyorlar. Spam içerikli elektronik postalarla mücadele, şimdiden internet kullanıcılarının en önemli sorunlarından biri olmuş durumda. Yakın gelecekte bu sorun içinden daha da çıkılmaz bir hal alacak. Bu yüzden şimdiden bazı önlemler almanız, ilerde daha büyük bir spam bombardımanından kurtulmanız için faydalı olacaktır.

Spam mesajlarla mücadele için ilk yapmanız gereken kuşkusuz e-mail adresinize sahip çıkmak olacaktır. Aynı şekilde mail listenizde olan arkadaşlarınızın adreslerini de mümkün olduğunca spamcilerin eline vermemeye çalışın. Arkadaşlarınıza ilettiğiniz (forward) her elektronik posta bir tuzak olabilir ve arkadaşlarınızın elektronik posta adreslerinin ele geçmesine neden olabilir. Özellikle de “Bu e-mail’i 3 gün içinde şu kadar kişiye gönderirseniz dileğiniz gerçekleşir” türünden elektronik postaları arkadaşlarınıza göndermeden önce iki kere düşünmenizde fayda var. Elektronik posta adresinizi vermeniz gereken servis ve programlar için ikinci bir e-mail adresiniz mutlaka olmalı.

Bir diğer etkili yöntem de spamcilerin eline düşen elektronik posta adresinizi değiştirmek ve yeni adresinize daha dikkatli bir şekilde sahip çıkmak. Adresinizi çeşitli nedenlerle değiştiremiyorsanız spam mail’leri etkin bir şekilde filtreleyen Spamihilator gibi bir program kullanmanızı ve anahtar sözcükleri gelen spam mesajların içeriklerine göre geliştirmenizi öneriyoruz.

Netbook diye de bilinen mini dizüstü bilgisayarlarda rekabetin bu noktaya geleceği belliydi; Jointech’in 99 dolarlık yeni modelinin özellikleri yazının devamında.

Hong Konglu bilgisayar firması Jointech, piyasadaki en ucuz netbook modeli olan JL7100′ü tanıttı. Aslında ürünün 99 dolar olmasının sebebi, teknik özelliklere bakılınca anlaşılıyor. 7 inç 800 x 480 çözünürlüklü ekranında 64 bin renk görüntüleyebilen cihaz, sadece 64 MB(evet, megabyte) belleğe sahip. Ürünün işlemcisi ise Pentium MMX(sararmış yapraklar, eski defterler…) ayarında bir güce sahip olan ARM 9.

Windows CE 5 işletim sistemi kullanan JL7100′ün depolama kapasitesi de belleğinden aşağı kalır değil; 64 MB. Yine de USB girişleri sayesinde harici depolama ürünleri ile durumu kurtaracağınızı varsayabilirsiniz. 4 saate kadar pil ömrü sunan ve sadece 680 gram ağırlıktaki ürün, fiyatı belli olmasına rağmen henüz satışa sunulmuş değil. Ülkemize gelip gelmeyeceği de her zamanki gibi belirsiz durumda.

Kaynak: shiftdelete.net 

Başlıktan da anlaşılacağı üzere bu yazımızda  enine boyuna Wi-Fi ve Bluetooth konusunu irdeliyoruz.

Wi-Fi Nedir?

Henüz duymadıysanız yakında kesin bir örneği ile karşılaşacağınız bir teknoloji bu wi-fi. Wireless Fidelity kelimelerinin ilk iki harfinin kullanılarak ortaya çıkartılmış bir kısaltma wi-fi. Basitçe, kablosuz network demek, ama dahası da var tabi.

İnternete herhangi bir kablolu bağlantınız olmadan otel odasında yataktan, odanızdaki koltuktan, seminer salonunda bulunduğunuz yerden kablosuz internete erişmenizi sağlıyor. Wi-Fi niteliğine sahip bilgisayar parçalarıyla bu tür bir network kurmak ve kullanmak mümkün. Evde işyerinde, okul kampüslerinde, havaalanlarında kafeteryalarda, ve diğer halka açık alanlarda kullanılabilecek bir sistem.

Wi-Fi IEEE 802.11g,802.11b yada 802.11a diye bilinen telsiz teknolojilerini kullanıyor. Bu firekansları kullanmak için herhangi bir lisans alınması da gerekmiyor.

Wireless (Kablosuz) Lan Standartları

IEEE 802.11b

802.11b standardı, 2.4GHz ISM bandında gerçekleşen işlemler için tanımlanmış bir standarttır. DSSS modülasyonu kullanan RF kanalları sayesinde yüksek hızlarda daha uzak noktalara veri iletimine olanak sağlar. Bu standart IEEE’nin 802.11 orjinal standardından 5 kat daha fazla veri hızına ulaşarak saniyede 11 Mbit verinin iletilmesini mümkün kılar.

802.11b genellikle ofis ortamları, hastaneler, depolar ve fabrikalar gibi ortamlarda kullanılmaya oldukça uygundur. Özellikle konferans salonları, çalışma alanları ve kablo çekmenin tehlikeli olduğu noktalarda ağ bağlantısı sağlanması için uygun bir teknolojidir. Kısaca 802.11b, WLAN’lar mobilitenin gerekli olduğu ve orta hızlı ağ bağlantılarına ihtiyaç duyulan alanlarda kullanılır. 801.11 standartlarının diğer önemli özelliği de açık standart olmalarıdır.

IEEE 802.11g

802.11g standardı temel olarak 802.11b standardının bir uzantısıdır. Bu standart ile birlikte veri iletim hızı 2 kat artarak saniyede 22Mbit’e ulaşmaktadır. Böylelikle video uygulamaları da dahil olmak üzere, bir çok multimedya uygulaması desteklenebilir hale gelmektedir. Bu standardın 802.11b ile uyum konusunda belli noktalarda yetersiz kalmasından dolayı henüz çok fazla uygulaması ve destekleyen ürünler görülmemektedir. Bu standardın kullanıma girmesiyle birlikte erişim noktalarında ve alıcılarda belli fiziksel değişikliklerin gerçekleştirilmesi gerekecektir.

IEEE 802.11a

802.11a standardı, 802.11b standardının hızlı ethernet karşılığıdır. Bu standartla birlikte veri iletim hızı 802.11b’ye göre 5 kat daha arttırılarak saniyede 54Mbit’e çıkarılmaktadır.
802.11b’ye benzer olarak bu standardın kullanım bulacağı alanlar, yüksek veri hızlarını gerektiren verilerin ve içeriğin iletilmesi gereken durumlardır. Her ne kadar 802.11a’nın hizmet kalitesine yönelik özellikleri henüz belirlenmemiş olsada, sağladığı çok yüksek veri hızı doğru alanlarda kullanıldığında belli sonuçlar verebilir. Bu teknolojinin kullanılmasından en fazla yararlanabilecek üç kilit uygulama; erişim noktaları arasındaki kablosuz omurgalar, yüksek veri iletim hızına ihtiyaç duyan kurumsal kullanıcılar ve video dağılım sistemleridir.

802.11a’da yüksek frekanslar (5GHz) kullanılmasından dolayı kayıplar artmakta ve 802.11b’ye göre aynı mesafeye erişebilmek için daha fazla güç gerekmektedir.

Wi-Fi (802.11b) aşağıdaki kullanımlar için daha uygundur:

- Yüksek band genişliği (>2MB) gerektiren LAN uygulamaları

- Daha geniş kapsama alanı gerektiren uygulamalar

- Güvenlilirlik gerektiren uygulamalar

- Mevcut ekipmandan faydalanmak

- Dosya eklemeli e-mail alma-gönderme

- Web Tarama

- Dosya Paylaşımı

Bluetooth nedir?

Bluetooth, kablosuz kısa-mesafeli, ses ve veri haberleşmesini sağlamak için oluşturulmuş ve standard çalışmaları hala devam eden bir sisteme verilen addır. Bugün pek çok insanın kullandığı televizyonların uzaktan kumandası, aslında Bluetooth’un atası sayılabilir. Ancak aradaki en büyük fark, şu an kullanılmakta olan uzaktan kumandalar (TV vb.), IrDA (infra Red Data Association), kızıl ötesi ışık ile veri iletişimini sağlamaktadır. Bluetooth’da ise 2.4 GHz’de radyo dalgaları kullanılmaktadır, dolayısıyla IrDA gibi doğrudan görüş hattı gerektirmemenin üstünlüğünü sunmaktadır.

Bluetooth’un kullanım alanı:

Bluetooth’un kullanım alanı olabildiğince geniştir. Kısa-mesafeli haberleşmede hayal edilebilecek pek çok şeye alt yapı sağlayabilmektedir. Bir kaç örnek vermek gerekirse:

-Bilgisayarınızın, yazıcınızın, farenizin kablolarını atabilir, tümüyle kablosuz bağlatıya geçebilirsiniz,

-Bluetooth ile donatılmış cep telefonunuzu çantanızda taşırken, kulağınıza takılı olan kulaklık-mikrofon ile telefon konuşmanızı yapabilirsiniz,

-Arabanızla yolculuk ederken arabanızda bir sorun olduğunda Bluetooth’lu arabanız ve cep telefonunuz aracılığı ile arabanızın tüm diyagnostik bilgilerini servise aktarabilir, hatta servisin aynı altyapı üzerinde arabanıza müdahale etmesini sağlayabilirsiniz,

-Amerika’da, tümüyle Bluetooth altyapısına geçmiş olan “Holiday Inn Hotel”in lobisinde otururken, cebinizden Bluetooth’lu “e-mail kalem”inizi çıkarıp bir kağıdın üzerine istediklerinizi yazip “Gönder” tuşuna basarak e-postanızı gönderebilirsiniz.

-Bluetooth’lu arabanızla Boğaz Köprüsünden veya herhangi bir otoyol gişesinden beklemeden geçiş yaparken arabanız gişe ile haberleşip kredi kartınızdan gerekli ödemeyi otomatik olarak yapabilir. Aynı araçla, aynı işlemi Avrupa gezisine çıktığınızda da yapabilirsiniz.

Bluetooth ve WİFİ arasındaki fark?

Bu iki teknolojiyi birbirine rakip olarak düşünüp karşılaştırmak bir hata olur. Bluetooth ve Wi-Fi teknolojileri farklı cihazlar üzerinde farklı işlevler amaçlanarak tasarlanmıştır. Bu iki teknolojinin aynı uygulamalar için rakip olmadığını anlamak için herbirinin özel olan parametrelerini incelemek gereklidir.

Dell, geçtiğimiz günlerde yaptığı bir açıklamada, düşük maliyetli laptop’larını Ağustos ayından itibaren pazara sunmayı planladığını duyurdu.

Compal Electronics tarafından üretilmesi planlanan E ve E Slim serisi laptop’lar 299 Dolardan başlayan fiyatlarla satışa sunulacak. E serisinde 8.9 inç ekran ve 1,6 GHz Intel Diamondville (Atom) işlemciye yer verilecek. Kullanıcılar 512 MB veya 1 GB belleği tercih edebilecek; işletim sistemi ise, yine tercihe bağlı olarak XP ya da Linux olacak.

E Slim serisinde ise 12.1 inç ekran ve 1,3 ya da 1,6 GHz Intel Silverthorne (Atom) işlemci bulunacak. Bellek ve işletim sistemi tercihi ise yine kullanıcılara bırakılacak… Wi-Fi, WiMax ve Bluetooth 2.0 ise her iki seride de standart olarak gelecek.

Acer’ın Aspire modeline göre 100$ daha ucuz olan ve 299$’lık fiyatıyla en ucuz laptop’lardan biri olacak olan Dell’in düşük maliyetli laptop’larının yılda 2 ila 3 milyon adet üretilmesi ve dünya pazarına sunulması öngörülüyor.

Kaynak: Chip Online

Fujitsu, 2.5 inçlik taşınabilir HandyDrive’ın maksimum kapasitesini 500 GB’a çıkardı.

Fujitsu, 160GB, 250GB, 320GB ve sınır olarak da 400GB’lık 2.5 inçlik sabit disk sürücülerden oluşan portatif sürücü serisi HandyDrive’a 500 GB’lığı da ekledi.

60 MBps veri aktarım hızına ve 8 MB’lık önbelleğe sahip olan cihaz, 220 gram ağırlığında ve bekleme durumundayken, işlem yapmadan öylece durduğu anlara nazaran yüzde 35 daha az enerji harcıyor.

Sağlam kasası ve sarsıntı önleme mekanizması HandyDrive’ın fiziksel kısmını korurken, yetkisiz insanların verileri kurcalamasıyla ortaya çıkabilecek zarar ziyanı da yeni şifreli kilit seçeneği önlüyor.

Aygıt ay sonundan itibaren Avrupa ve dünyanın geri kalanında 229 euro fiyatla satışa çıkacak.

Tıpkı işletim sistemlerinde olduğu gibi BIOS’lar da hata içerebilir. Eğer anakartınız bir donanım ile çalışmayı reddediyorsa, veya uyumsuzluk yapıyorsa, bu sorunları veya hataları BIOS güncellemeleri ile gidermek mümkün. Kısacası BIOS güncellemesi, anakartınızın üreticisinin çıkardığı daha yeni BIOS sürümünü, kullandığınız BIOS ile değiştirmektir.

Ortada bir sorun yokken BIOS Güncellemek pek mantıklı değil. Ama yeni özellikler gelmiştir, kritik sorunlar giderilmiştir, o zaman BIOS`u güncelleriz. BIOS güncelleme sadece sorunları gidermek için yapılan bir işlem değil. Örneğin yeni bir işlemci çıktı, anakartımız teorik olarak bu işlemciyi destekliyor. Ama işlemciyi taktığımızda, işlemcinin yanlış algılandığını görüyoruz. Bu durumda BIOS`u güncelleriz ve yeni işlemcimizin tam olarak algılandığını görürüz.

Bu güncelleme işini, BIOS yazılımının türüne göre veya anakart üreticisine göre farklı farklı yazılımlar ile yapabilmemiz mümkün. örneğin, AWARD BIOS kullanan bir kişi, BIOS güncelleme yaparken AWDFLASH programını kullanır. Anakart üreticine göre de değişir demiştik. Asus anakartlar AWARD BIOS kullanmasına rağmen, AFLASH adında kendilerine has bir program kullanırlar.

BIOS Güncelleme İşlemi İçin Neler Gereklidir?

BIOS güncelleme işlemi, eğer kurallara uyulmaz ise riskli bir iştir. Kurallara uyarsanız çok basit bir işlem. Eğer anakartınızın üreticisinin sayfasında yazılanlara harfiyen uymazsanız, BIOS yazılma işlemi başarısız olarak sisteminiz tekrar açılmayabilir. BIOS Güncelleme işlemlerine başlamadan önce, anakart üreticinizin yazdığı uyarılara tam olarak uyun.Gerekli olan ve bilmeniz gereken şeylere topluca bir göz atalım:

Anakart üreticilerinin BIOS dosyaları için sunduğu direkt adresler ve programların adresleri:

Asus: www.asus.com.tw/products/motherboard/BIOS.html

GigaByte: www.gigabyte.com.tw/support/mbBIOS_index.htm

Abit: www.abit-usa.com/english/download/BIOS%20update/main.htm

Msi: www.msi.com.tw/support/BIOS/main.htm

Soyo: www.soyousa.com/686BIOS.html

Intel: support.intel.com/support/motherboards/desktop/

Iwıll: www.iwillusa.com/support/ProductSupport.asp?SupportID=8

Fic: www.fic.com.tw/techsupport/drivers/searchBIOS1.asp

SpaceWalker (Shuttle): www.spacewalker.com/english/download.htm

Tyan : www.tyan.com/support/html/BIOS_support.html

Award BIOS Güncelleme:

1.) Bir sistem disketiyle bilgisayarı başlatın.

2.) Anakartın modeline göre, kutucukta belirtilen BIOS dosyalarının adresine gidip, sizin anakartınız için en güncel olan BIOS dosyasını çekin. Ayrıca, AWDFLASH programını çekin ve diskete kopyalayın.

3.) Bilgisayarı disketten açtıktan sonra komut satırına awdflash.exe yazıp entere basın. Karşımıza çıkan ekranda “File Name to Program” kısmına anakartınızın üreticisinin web sitesinden indirmiş olduğunuz yeni BIOS bilgilerini içeren “.bin” uzantılı dosyanın diskinizdeki tam yolunu yazın.

4.) Daha sonra en alt kısımda size “Do You Want To Save BIOS” şu anda kullandığınız BIOS`u kayıt edip etmeyeceğinizi sorulur. “Y” tuşuna basarak bunu kabul edin.

5.) Daha sonra sizden şu anki BIOS dosyanızı bir yere yedeklemeniz için bir dizin ve dosya ismi girmeniz istenecektir. örneğin dosya ismi olarak eskiBIOS.bin verebilirsiniz.

6.) Bu işlemi yaptıktan sonra enter`a bastığımızda karşımıza “Now Backup System BIOS to a file” uyarı yazısı gelecektir.Bu işlem bittikten sonra alt bölümde ikinci bir soru belirecek: “Are you sure to program” BIOS`u güncellemek istediğinize emin olup olmadığınız sorusuna “Y” tuşuna basıp devam edin. BIOS güncellenecek ve bilgisayarınız otomatik olarak tekrardan başlayacaktır.

7.) Post ekranında iken DEL tuşuna basarak BİOS’a girin ve LOAD SETUP DEFAULTS seçeneğini uygulayın. Değiştirmek istediğiniz ayarları değiştirip, kayıt edip çıkın.Açılışta POST ekranında sağ üst köşede göreceksiniz ki BIOS`un versiyonu değişmiştir. Böylece BIOS`u sağlıklı bir şekilde güncelleyebildiğinizi anlayabilirsiniz.

AWARDBİOS

1. Anakartınızı açtığınızda “DEL” tuşuna basıp BIOS SETUP’a giriniz, burada internal and external cache`leri “Disabled” durumuna getiriniz.

2. Anakartınızı hazırladığınız disketle açarken “F5″ tuşuna basıp” config.sys and autoexec.bat” dosyalarını yani Windows`un başlangıç dosyalarını geçip DOS prompta geliniz (A:>)

3. Bios programlayıcı yazılımı aşağıdaki komutu yazarak çalıştırınız.

A:\awdflash 6bx2000.18

4. Yazılım çalıştığında ekrana gelen ilk soruya (ingilizce) “eski biosunuzu kaydetmek istiyor musunuz?” eğer “Y” derseniz lütfen, disketteki isimden (6bx2000.18) farkli bir isim vererek kaydediniz.

5.Yukarıdaki soruya “N” derseniz ikinci soru (ingilizce) “biosu programlamak istiyor musunuz” olacaktır. Bu soruya “Y” dedikten sonra programlama başlayacaktır. Bu anda anakartınızı restart (CTRL+ALT+DEL) yapmayınız ya da anakartın gücünü kesmeyiniz!!!!!!

6.Programlama bittikten sonra sistemi tekrar açınız ve bios versiyonunu kontrol ediniz.

AMİBİOS

1. Anakartınızı açtığınızda “DEL” tuşuna basıp BIOS SETUP’a giriniz, burada CPU L1/L2 Cache’leri “Disabled” durumuna getiriniz.

2. Anakartınızı hazırladığınız disketle açarken “F5″ tuşuna basip “config.sys and autoexec.bat” dosyalarını yani Windowsun başlangıç dosyalarını geçip DOS prompta geliniz (A:>)

3. Bios programlayıcı yazılımı aşağıdaki komutu yazarak çalıştırınız. A:\amiflash bi107e.rom

4. Yazılım çalıştığında ENTER tuşuna basınız ve ekrana gelen ilk soruya (ingilizce) “eski biosunuzu kaydetmek istiyormusunuz ?” eger “Y” derseniz lütfen, disketteki isimden (bi98107e.rom) farklı bir isim vererek kaydediniz.

5. Yukarıdaki soruya “N” derseniz ikinci soru (ingilizce) “biosu programlamak istiyor musunuz” olacaktır. Bu soruya “Y” dedikten sonra programlama başlayacaktır. Bu anda Anakartınızı restart (CTRL+ALT+DEL) yapmayınız ya da anakartın gücünü kesmeyiniz!!!!!!

Intel Anakartlarda Bios Upgrade (AMI veya Phoenix)

Dos ta C:\sys a:, C:\format a: /s komutuyla yada windows tan bir sistem disketi oluşturun. Bios upgrade yapmadan önce [F2] tuşuyla Setup menüsüne girerek daha önce yapmış olduğunun bios ayarlarını not ediniz.

1. İnternetten aldığınız dosyayı harddiskinizde açın. Size MK_BOOTZ.EXE, README.TXT ve BIOS.EXE dosyalarını verecektir. Dos komut satırında c:\BIOS.EXE A: yazarak bios dosyalarını daha önce hazırlamış olduğunuz diskete kopyalamış olursunuz.

2. Yeni programlarda bilgisayarınızı bu disketle açtığınızda bios, boot block otomatik olarak programlanıp PC resetlenecektir.

3. Bazı bios versiyonlarinda ise bu işlemleri kullanıcı kendisi yapmak durumundadır. Program çalıştığında (Iflash.exe) Main Menu ye girilir. Buradan “Update Flash Memory From a File” girilerek “Update System Menu” seçilir. Burada bios dosyasının yerini ve ismini girmeniz istenir. ENTER, TAB ve ENTER tuşu ile dosya seçilir ve islem bitince PC resetlenir.

Aynı şekilde disket ile PC tekrar açilir ve Main Menu den “Upgrade Flash Memory From a File” seçilir. Buradan “Update System Boot Block” menüsünden dosya seçilerek upgrade edilir.

Programlama işlemi bitince açılışta [F2] tuşuna basılarak Setup’a girilir. [F9] tuşuyla fabrika çıkış ayarlarına getirilir. Kullanıcı kendi ayarlarını yaptıktan sonra [F10] tuşuyla kaydedilir.

BIOS RECOVERY

Intel anakartlarında bios, diğer anakartların bioslarında olmayan Boot Block Area adı verilen bir bölgeye sahiptir. Bu bölgede belirli bir kod, sistem açilisi için saklanmakta ve dışardan herhangi bir yazılım yada virüs bu kodu değiştirememektedir.

Herhangi bir şekilde bios yazılımında problem oluştuğunda bu özellik kullanılarak bios tekrar programlanabilmektedir. Bu şekilde virüslerden (Chernobyl virusü) etkilenseniz bile güvenli bir şekilde kolayca bu sorunu giderebiliyorsunuz. Bunun için disket sürücü ve speaker gerekiyor. Anakart üzerindeki Flash recovery jumper recovery mode durumuna getirilir. Daha önce hazırlanmış olan upgrade disketi ile sistem açilir. Bios ta silinmeyen küçük bir kod oldugu için ekranda herhangi bir görüntü oluşmayacaktır. İşlem speaker lar dan gelen sesler ve disket sürücüsünün ışıklarına bakarak sürdürülür. Sistem beep kodu verdiğinde ve disket sürücünün ışıkları yandığında Sistem gerekli yazılımı yüklüyor demektir. Disket sürücüsünün ışıkları söndüğünde programlama bitmiş demektir. Anakart jumper`ı eski konuma getirilir. Bu işlemden sonra yukarıda anlatılan bios upgrade işlemi yapılır. (Genellikle Tomato anakartlarda kullanılmaktadır.)

Bazı CD’leri ya da DVD’leri bilgisayarınıza taktığınızda ya bir exe dosyası çalışır, ya da bir HTML dosyası, resim veya müzik dosyası açılır. Peki bunun nasıl yapıldığını öğrenmek istemez misiniz?

- Eğer CD’nizde bir HTML dosyasının otomatik olarak başlamasını istiyorsanız, bir Notepad (Metin Belgesi) açıp:

[autorun] open=explorer.exe dosyaadi.htm

şeklinde yazıp “autorun.inf” olarak kaydedin.

- Eğer bir exe dosyası çalıştırmak istiyorsanız,

[autorun] open=bilgialani.exe

şeklinde yazıp “autorun.inf” olarak kaydedin.

- Bilgisayarım kısmında CD_Rom’un varsayılan olarak atadığı ikonun yerine kendi seçtiğiniz ikonu atamak için:

[autorun] icon=iconadi.ico

şeklinde yazıp “autorun.inf” olarak kaydedin.

Genellikle internetteki belirli bir sunucudan dosya indiriyorsunuz. Bu nedenle bir çok dosyanın aynı anda paralel olarak indirilmesini istiyorsunuz. Ancak Internet Explorer 6 sadece iki dosyanın aynı anda indirilmesine izin veriyor.

Söz konusu sınır sadece aynı sunucudan dosya download ederken karşınıza çıkacaktır. Şayet birden fazla sunucudan dosya indiriyorsanız aynı anda çok sayıda download başlatabilirsiniz.

İsterseniz Kayıt Defteri’nde yapacağınız küçük bir değişiklik ile bu sınırı ortadan kaldırabilirsiniz. Bunun için ilk olarak Kayıt Düzenleyicisi’ni çalıştırın ve ekrana gelen pencere üzerindeki,

HKEY_CURRENT_USER\Software\Microsoft\Windows\CurrentVersion\Internet Settings

anahtarını etkinleştirin. Şimdi buraya iki yeni öğe eklemelisiniz. İlk olarak Düzen/Yeni/DWORD Değeri komutunu çalıştırın ve yeni öğeye isim olarak,

MaxConnectionsPerServer

girdikten sonra [Enter] tuşuna basın. Düzen/Değiştir komutunu çalıştırın ve maksimum bağlantısı sayısını ifade eden değer olarak “8” girin. Bu download hızını arttıracaktır. Ancak bant genişliğinizin kapasitesini göz önünde bulundurarak aynı anda çok fazla download başlatmamalısınız.

Aynı işlemi tekrar edin ve,

MaxConnectionsPer1_0Server

adında yeni bir DWORD değeri oluşturun. Bu öğenin değerini de “8” olarak değiştirin ve Kayıt Düzenleyicisi’ni kapatın.

Her gün elimize ulaşan sorun mesajlarının içinde, PC’den TV’ye görüntü aktarmak isteyen arkadaşların sorunları en çok yer işgal ediyor. Bu mesajların içinde de en fazla göze çarpan, PC ile TV arasındaki fiziksel bağlantı ile ilgili mesajlar.

Bu kısa yazıda, PC’den TV’ye görüntü aktarımı konusunu her yönü ile ele almaya olanak yok. Bu yazının amacı, daha çok aradaki fiziksel bağlantıyı incelemek ve çok yapılan bir hatayı, PC’den alınan çıkışı TV’nin anten girişine takma konusunu irdelemek.

Şimdi, önce konunun PC tarafını ele alalım. Güncel ekran kartlarının çoğunda TV’ye çıkış özelliği var. Aslında buna Video Çıkış özelliği desek daha doğru, sonuçta kartın çıkışından video, yani görüntü sinyali alıyorsunuz ve bu sinyali istediğiniz cihaza gönderebilirsiniz. Kavram karmaşasının ilk sinyallerini de burada alıyoruz işte, çünkü İngilizcede “görüntü” demek olan “video” kelimesi, ülkemizde video kaset kaydeden ve oynatan cihazlara verilen genel bir isim haline gelmiş. Dolayısı ile video çıkış denince çoğunluk evindeki video cıhazını düşünüyor ve siz “Bu ekran kartında video çıkış var” dediğinizde karşınızdaki şahıs “ama bende video yok ki” diye cevap verebiliyor.

Ekran kartının üzerindeki video çıkışı bağlantı noktası iki formatta olabiliyor, 4 pinli bir soketi olan S-Video ya da RCA formatını kullanan Composite Video.

Yukarıdaki resimde yeni bir AGP ekran kartı üzerindeki video çıkış noktalarını görüyorsunuz. Gördüğünüz gibi S-Video standartına uygun bağlantı, bilgisayarın PS/2 Mouse girişine çok benzer bir görüntüde. RCA standartına uygun fişler kullanan Composite Video bağlantısını ise çok çeşitli cihazın üzerinde görme şansınız var.

S-Video bağlantısındaki 4 pinin 2 tanesi toprak bağlantısı, diğer 2 tanesi ise renk ve ışık bilgisini taşıyor. Composite Video’da ise isminden de (Composite = Birleşik) anlayacağınız gibi renk ve ışık bilgileri birleştirilmiş, dolayısı ile bir pin görüntü bilgisini taşıyor, diğer pin ise toprak oluyor. Görüntü kalitesi bakımından S-Video daha üstün.

Şimdi, olayın asıl sorun yaratan kısmı olan TV’ye bir bakalım. Aslında ülkemizde bu bağlantı sorunlarının yaşanmasına hiç şaşmamak gerek, çünkü bizim TV’lerimizde, teknolojik eksikler var. Her ne kadar reklamlarda uzaylılar tarafından kapışıldıkları gibi fazlası ile iddialı görüntüler sergilense de, son bir kaç yıla kadar ülkemizde üretilen TV’lerin üzerine konulan tek giriş, anten girişiydi. İşte sorunu yaratan da bu, çünkü ben dahil çoğumuzun evindeki TV’lerde anten girişinden başka bir giriş yok! TV üreticileri, pek gereksiz buldukları video, scart gibi girişleri, ancak Cine5′in ülkemizde başlaması ve yaygınlaşması ile ürettikleri TV’lere koymaya başladılar.

Fazla dağılmadan konumuza dönelim. Arkadaşlar, ekran kartından ya da başka bir cihazdan aldığınız görüntü sinyali eğer Video, Composite Video ya da S-Video diye etiketlenmişse, bunu TV’nin anten girişine bağlayarak görüntü alamazsınız! Anten girişine bağlayarak görüntü alabileceğiniz sinyalin ismi RF sinyalidir ve direkt olarak bu standartta görüntü çıkış veren cihazlar çok azdır, böyle bir ekran kartı ise yoktur. Eskiden Commodore 64 gibi bilgisayarların üzerindeki, direkt TV’nin anten girişine bağladığımız bağlantı RF türündedir örneğin, Commodore 64′ün ilgili çıkışında da açıkça RF ifadesi bulunur.

İşte en çok yaşanan sorun, ekran kartının Composite Video çıkışından alınan sinyali TV’nin anten girişine bağlayarak görüntü almaya çalışmak yanılgısı. Belirttiğim gibi, elindeki TV biraz eskice olan arkadaşların böyle bir yanılgıya düşmeleri de çok normal, çünkü başka seçenekleri yok.

Peki elimizdeki TV sadece anten girişine sahipse, ekran kartımızdan gelen video sinyalini nasıl TV’de görüntüleriz? Bu iş için, S-Video ya da Composite Video sinyalini RF sinyaline dönüştüren, piyasada RF Modülatörü ismi ile satılan yerli üretim cihazlar var. Ama ben size bu işe bulaşmamanızı öneririm. Çünkü zaten ekran kartından çıkan görüntü sinyali çok matah bir kalitede değil. Bir de bu sinyali olabilecek en ucuz şekilde üretilmiş, kalitesi tartışmalı bir RF modülatörü ile çevirip, TV’nin anten girişine verirseniz, çok düşük kalitede bir görüntü elde edeceksiniz. Bence uğraşmaya ve para harcamaya kesinlikle değmez, TV’ye çıkış almadan çalışmaya devam etmeniz çok daha mantıklıca.

Eğer çok eski olmayan Avrupa üretimi bir TV’ye sahipseniz, ya da gelişmiş bir yerli TV’niz varsa, TV’nizin arka ya da ön panelinde görüntü ve ses girişleri bulunacaktır. Çoğu TV’de ekran kartından aldığınız Composite Video sinyalini, iki ucunda RCA fişleri olan bir kablo ile direkt olarak bağlayabileceğiniz Video In etiketli bir giriş vardır. Ekran kartından video sinyalini getirir, buraya bağlar, TV’de de video kanalını seçerseniz, görüntüyü alırsınız.

Daha şanslı TV’lerde S-Video formatında da giriş bulunur. Bu girişi de aynı video girişi gibi kullanırsınız. Üstelik, eğer ekran kartından S-Video standartında sinyal alıp da TV’nin S-Video girişine bağlayabilirseniz, biraz daha kaliteli görüntü de elde edersiniz. Ne yazık ki S-Video bağlantısı yerli TV’lerin çoğunda yok ve satıcılar da böyle bir bağlantıdan haberdar değil. Büyük ekranlı, gelişmiş bir TV satın alacaksanız S-Video girişli olmasına bence dikkat edin, çünkü bu bağlantı DVD player, oyun konsolu gibi cihazlardan kaliteli görüntü almak için de hayli kullanışlı.

Ara kablo konusuna gelince, normalde PC ile TV arasındaki kabloyu fazla uzatmamakta fayda var, uygulamada kötü kablolar 9-10 metreden sonra ciddi sinyal kaybı yaratıyor. Ama piyasada bulunan kaliteli fişlerden ve kaliteli kablolardan kullanarak, lehimleri de düzgün yapmaya dikkat ederek, görüntü sinyalini oldukça koruyarak taşıyan bağlantı kabloları yapabilir ya da yaptırabilirsiniz.

“Benim ekran kartımın çıkışı S-Video ama TV’de Composite Video giriş var”  ya da “Kartım Composite çıkış veriyor, TV’de S-Video giriş var” gibi bir sorunuz varsa, hiç canınızı sıkmayın. Aşağıda gördükleriniz gibi ufak ara dönüştürücüler ile iki formatı birbirine çevirebilirsiniz. Kimi zaman bu dönüştürücü kablolar ekran kartlarıyla birlikte de gelmekteler.

TV üzerinde Video ve S-Video girişlerinden başka, SCART girişi de olabilir, hatta güncel TV’lerde en az 1 SCART girişi mutlaka var. TV’nizde sadece anten ve SCART girişi varsa hiç sorun yok. Elektronik malzemesi satan dükkanlarda ufak adaptör parçalar satılıyor. Bu parçaların bir yüzü SCART formatında ve TV’ye takılıyor. Diğer yüzünde ise Composite Video ve S-Video girişleri var. Siz ekran kartından aldığınız görüntüyü kablonuz ile bu adaptörün uygun bağlantısına takıyorsunuz, adaptörü de TV’nin SCART girişine taktığınızda bağlantı yapılmış oluyor.

Stereo ses girişi olan TV’lerde, dilerseniz PC’nin ses kartından aldığınız ses sinyalini de özel bir ara kablo ile sağ ve sol kanalları birbirinden ayırarak TV’ye girebilir ve sesin TV hoparlörlerinden gelmesini sağlayabilirsiniz.

Bir de, ekran kartında video çıkışı olmadığı halde, TV’ye görüntü vermek isteyen arkadaşların durumu var. Bu amaçla kullanılmak için çeşitli VGA – TV çeviriciler var piyasada. Bu çevirici cihazlar PC’den aldıkları VGA görüntü sinyalini Composite Video, S-Video ya da bazen RF sinyali haline getirip size sunuyorlar. Farklı cihazları denemiş kullanıcıların deneyimleri çeşitli, ama benim kendi deneyimim, bu cihazlara harcanan paraya yazık olacağı yönünde. Söz konusu dönüştürücü cihazlar ucuz cihazlar değil, ve görüntü kaliteleri oldukça düşük. Belki VideoCD gibi bir şeyleri TV’de izlemek için yeterli olabilirler, ama başka bir amaçla işe yarayabileceklerini söylemek zor. Ben bu cihazlara hiç bulaşmayın derim.

Evet, en başta belirttiğim gibi bu kısa çalışma sadece PC ile TV arasındaki bağlantının fiziksel yönü ile ilgili genel bilgileri vermek amaçlıydı. Konunun PC tarafı, sürücüler, çözünürlükler, yazılımlar derken fazlası ile karmaşık, belki başka bir yazıda o kısımları da elimizden geldiğince açıklamaya çalışırız.

Kaynak : Dark Hardware